ေက်ာ္မူးလာ၊ ၾသဂုတ္ ၂၁၊ ၀၉ခုႏွစ္၊မင္းလည္းကရင္ ငါလည္းကရင္မို႔
မင္းကိုအသည္းနင့္ေအာင္ ငါခ်စ္ခဲ့တယ္ …။
မင္းႏႈတ္က ဖြင့္ဟလာတဲ့
ပ်ားရည္လိုခ်ိဳၿမိန္တဲ့ အမ်ိဳးခ်စ္တဲ့စကား
စာေပနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈကို ထိန္းသိမ္းဖို႔နဲ႔
ဇြဲကပင္ေတာင္ ရွိေနသေရြ႕
တို႔အခ်စ္ေတြ ဘယ္ေတာ့မွ မျပယ္ဘူးဆို …။
စကၠန္႔မိနစ္တိုင္း ရက္လႏွစ္ေတြ ေျပာင္းသြားလဲ
ငါ့နားထဲ ေလျပည္ညွင္းေလးတိုက္ခတ္သလုိ
သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ ၾကားေယာင္ဆဲပဲ …။
အခုေတာ့ ခ်စ္သူေလးရယ္
ငါ့ရင္မွာေလာင္ၿမိဳက္ေနတဲ့မီးေတြ
မင္းဘယ္ျမင္ႏိုင္ေတာ့မွာလဲ
ကရင္မဟုတ္တဲ့ လူမ်ိဳးျခားရင္ခြင္မွာ
မင္းဘ၀ေတြ ေပးအပ္ၿပီး
စည္းစိမ္ဓနေတြ တေလွႀကီးနဲ႔
ငါ့အသည္းကို မင္းခြဲထားခဲ့ၿပီေလ …။
ေသြးကစကားေျပာတယ္ ခ်စ္သူ
ၾကာၾကာ၀ါးမဲ့သြား အရိုးၾကည့္ေရွာင္ရတယ္
ငါ့အခ်စ္ကို မင္းေစာ္ကားတယ္
ငါ့ဘ၀ကို မင္းဖ်က္ဆီးတယ္
ငါ့ရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို ခ်ိဳးပစ္ခဲ့တဲ့ ခ်စ္သူ
အခုေတာ့
မင္းအေျခအေနဘယ္လိုလဲ …။
မင္းကို မမုန္းပါဘူး ခ်စ္သူ
နာက်ည္းမႈေတြလည္း မရွိပါဘူး
ဒါေပမယ့္
ရုိးသားတဲ့ ငါ့ရဲ႕အခ်စ္ေတြ မင္းသစၥာေဖာက္ခဲ့တယ္
မင္းရက္စက္ခဲ့တယ္
ဒီအတြက္ ငါခံျပင္းတယ္ခ်စ္သူ …။
အေရးႀကီးရင္ ေသြးနီးတယ္ဆိုေပမယ့္
မင္းေသြးေရာသြားၿပီေလ
ဘာမွမဆိုင္ေတာ့တဲ့ ဒို႔ႏွစ္ေယာက္
အဆံုးသတ္ဇာတ္လမ္းလည္း ၿပီးခဲ့ၿပီခ်စ္သူ
မင္းေနတတ္သလုိသာ ေနလုိက္ပါေတာ့ …။
ေက်ာ္မူးလာ