အဲေခါင္ေသာင့္၊ ၾသဂုတ္လထုတ္ သႏူးထူးဂ်ာနယ္၊ ၂၀၀၉ခုႏွစ္
ယခုတေလာ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း အဓိကေဖာ္ျပသည့္ မီဒီယာမ်က္ႏွာစာမွာ ဒီေကဘီေအႏွင့္ ေကအဲန္ယူ ဘတျပန္ က်ားတ ျပန္နဲ ့ သူႏိုင္ကိုယ္ႏိုင္ အႏိုင္ၾကဲေနၾကတဲ့ သတင္းေတြကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဖတ္ရပါတယ္။ က်ေနာ့ရဲ့ ဘေလာ့ထဲမွာလည္း အဲဒီ သတင္းေတြကို အဓိကထား ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ ကိုယ့္ေပါင္ကို ကိုယ္လွန္ေထာင္းတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကရင္ အခ်င္းခ်င္း တိုက္ေနၾကတယ္။ ခိုက္ေနၾကပါတယ္။ မညီညြတ္ၾကဘူး။ အဲဒါေတြကို ၾကားတိုင္း ကရင္တေယာက္ပီပီ စိတ္မခ်မ္း သာမိတာေတာ့ အမွန္ပဲ။ ဒီအေၾကာင္းေတြကို ကရင္ေတြအားလံုးတိုင္း သိသင့္ျပီး သံုးသပ္ေ၀ဖန္ခ်က္ေတြ ေပးသင့္ပါတယ္။ အခုတိုက္ခိုက္ေနၾကတာလည္း သူမနာကိုယ္မသာတဲ့ အျပန္အလွန္ထိခိုက္ေသေၾကမွဳေတြပဲ အဖတ္တင္ခဲ့ၾကရတယ္။ ကိုယ့္အမ်ဳိး သားေတြအေပၚ ဘာမွအေထာက္ အကူမျဖစ္ပါဘူး။ သက္ဆိုင္တဲ့ အဖြဲ ့အေနနဲ ့ မိမိတို ့အျပန္အလွန္တိုက္ေနခိုက္ေနၾကတာကို ျပန္လည္သံုးသပ္ျပီး နည္းလမ္း မ်ားကိုလည္း ရွာေဖြသင့္ျပီလို ့ယူဆမိပါတယ္။ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး စတင္ေပါက္ဖြားလာကတည္းက တေလ်ာက္လံုးကြဲ ျပားလာခဲ့ရ တာေတြကို ယခုအခ်ိန္မွာ ရပ္တန္းက ရပ္သင့္ပါျပီ။
မိမိတို ့အခ်င္းခ်င္းရန္ျဖစ္ေနၾကတာဟာ ဘာအ က်ဳိးမွ မရဘူးဆိုတာကိုလည္း သမိုင္းက သက္ေသျပခဲ့ပါျပီး။ တကယ္ေတာ့ ကရင္အမ်ဳိးသားေတြဟာ ၁၉၄၉ခုႏွစ္ ကရင္ေတာ္လွန္ ေရးစတင္တဲ့ အခ်ိန္ကတည္းက ယေန ့တပ္မဟာ ၇မွဴးေဟာင္း ဘိုထိန္ ေမာင္ နအဖနဲ ့ပူးေပါင္းတဲ့အခ်ိန္အထိ ေတာ္လွန္ေရးတ ေလ်ာက္မွာ အကြဲအျပဲမ်ားစြာကို ေတြ ့ခဲ့ရတယ္။ ၁၉၄၉ခုႏွစ္ ေတာ္ လွန္ေရးစတင္ေပါက္ဖြားလာတ့ဲအခ်ိန္ကလည္း ကရင္လူငယ္ေက၀ိုင္အိုနဲ ့ မိခင္အဖြဲ ့အစည္း ေကအဲန္ယူတို ့ အယူအဆေရး ရာ ေၾကာင့္ မညီညြတ္ခဲ့ၾကလို ့ ကရင္ေတြ ေမ်ာ္မွန္းတဲ့ ပန္းတိုင္ကို မေရာက္ခဲ့ဘူး။
ေနာက္ျပီးေတာ့ ေကအဲန္ယူပီနဲ ့အေရွ ့တိုင္း ေကအဲန္ယူေတြလည္း အသက္ေသြးေခ်ြးအမ်ားအျပားရင္းျပီး တိုက္ခိုက္ၾကပါတယ္။ ၁၉၆၂ခုႏွစ္ေရာက္ျပန္ေတာ့လည္း ေခါင္းေဆာင္ေတြ အယူအဆေရးရာေတြေၾကာင့္ မုဆိုးေကာ္ကဆာဦးေဆာင္တဲ့ ေကအာစီအဖြဲ ့ ့စစ္အစိုးရနဲ ့ေပါင္းကာ မိခင္ေက အဲန္ယူနဲ ့အျပန္အလွန္တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကျပီး ေနာက္ပိုင္းေတာ့လည္း ဘာအက်ဳိးမွ မရခဲ့ပါဘူး။ ဒါေတြက တန္းဖိုးျဖတ္မရႏိုင္တဲ့ ေသြး ေတြနဲ ့ရင္းႏွီးရတဲ့ သင္ခန္းစာေတြပဲ။
ဒါေတြကိုလည္း သင္ခန္းစာမယူႏိုင္ၾကပဲ ၁၉၉၅မွာ ဆံုးရွဳံးမွဳေတြအမ်ားၾကီး ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ အကြဲအျပဲကို ေတြခဲ့ရပါတယ္။ ဒီကြဲျပဲမွဳ ဟာေတြ အယူအဆေရးရာေတြထက္ ဘာသာေရးကို အေျခခံခဲ့တဲ့ ကြဲျပဲမွဳၾကီး ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီကြဲျပဲမွဳေတြ ေနာက္ပိုင္း ေတာ္လွန္ ေရးရဲ့ အၾကီးဆုံးနဲ ့အခိုင္မာဆံုး စခန္းတခုျဖစ္တဲ့ မာနယ္ပေလာစခန္းၾကီးအပါအ၀င္ ေတာ္လွန္ေရး နယ္ေျမအမ်ားအျပား ဆံုးရွဳံးခဲ့ ရသလို ဒီေကဘီေအဆိုတဲ့ ကရင္အဖြဲ ့အစည္းသစ္တဖြဲ ့လည္း ေပၚလာခဲ့ရပါတယ္။
ဒီအထဲမွာ အဆိုးထဲက အေကာင္းယူရ မယ္ ဆိုရင္ သင္ခန္းစာေတြအမ်ားၾကီးေတာ့ ယူလို ့ရပါတယ္။ ဘာကို သင္ခန္းစာ ယူရမလဲဆိုေတာ့ အမ်ဳိးသားအက်ဳိးကို ေဆာင္ရြက္တဲ့ ေနရာမွာ အမ်ဳိးသားအေရးကိုပဲ ေရွ ့တန္းတင္ျပီး တျခားအေရးေတြနဲ ့မေရာယွက္သင့္ပါဘူးဆိုတာပါပဲ။ အာနာရွင္ကို ယံုၾကည္မိလို ့ အာနာရွင္ေတြနဲ ့ေပါင္းခဲ့တဲ့ ေက၀ိုင္အိုတို ့အဖြဲ ့လို ေကအာစီတို ့အဖြဲ ့လိုက်ေတာ့ ျပည္တြင္းဥပေဒ ေဘာင္ထဲမွာေနျပီး ကရင္အမ်ဳိးသားအေရးကို ဘာမွ မယ္မယ္ရရ မလုပ္ေပးႏိုင္တဲ့အျပင္ အာနာရွင္အဆက္ဆက္ရဲ့ ၀ါးျမဳိမွဳကို ခံ ရျပီး အဆံုးမွာေတာ့ ထန္းလ်က္ခဲကို ေခြးယက္သလို လံုးပါးပါးျဖစ္ကာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ရတဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။
ယခုဒီေကဘီေအခြဲထြက္လာတာ ဟာလည္း ၁၃ႏွစ္ကို ေရာက္ေနေသာ္လည္း ကရင္အမ်ဳိးသားအက်ဳိးကို ဘာမွ ထိထိေရာက္ ေရာက္လုပ္ေပးႏိုင္တာ မေတြ ့ရပဲ ေကအဲန္ယူကရင္အဖြဲ ့ကို ျပန္တိုက္ခိုက္ေနရတဲ့ သားေကာင္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ စစ္အစိုး ရအေနနဲ ့၄င္းတို ့အေပၚ ဘယ္လိုသ ေဘာထားလဲဆိုတာ ရွင္းရွင္းဘြင္းဘြင္း မျမင္ရေပမယ့္လည္း တေန့ ့ဆိုတဲ့အခ်ိန္ကုိေရာက္ လာမွပဲ သူ ့ရဲ့သေဘာထားကို ျမင္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ မင္းသားရုပ္ေဆာင္းထားတဲ့ ဘီလူးဟာ တေန ့တခ်ိန္မွာေတာ့ ဘီလူးမွန္း သိ လာပါလိမ့္မယ္။
ယခုလည္း ဒီေကဘီေအက ေကအဲန္ယူကို လာတိုက္တယ္။ ေကအဲန္ယူက ဒီေကဘီေအကို သြားတိုက္တယ္ဆိုတာကလည္း န အဖေတြရဲ့ ပေယာဂေတြအမ်ားၾကီးပါပါတယ္။ ယခုအခါမွာ နအဖက ေကအဲန္ယူကို တိုက္ရုိက္ေတာင္တိုက္စရာမလိုေတာ့ပါဘူး။ နအဖက ဒီေကဘီေအေတြကို စီးပြားေရးမက္လံုးေတြေပး အခြင့္အေရးေတြ ေပးျပီး ေကအဲန္ယူကို တိုက္ခိုင္းပါတယ္။ အေပ်ာ့နည္း တမ်ဳိး၊ အၾကမ္းနည္းတမ်ဳိးနဲ့ နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးသံုးကာ ကရင္ ကရင္ခ်င္း ျပန္တိုက္ခိုက္ႏိုင္ေအာင္တမင္ဖန္းတီးေနၾကပါတယ္။ ဒါ ေတြကို ကရင္တိုင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို မသိခဲ့ၾကပဲ ဓါးစာခံေတြ ျဖစ္ေနရပါတယ္။
ယခုေကအဲန္ယူရဲ့ ၁၄ၾကိမ္ေျမာက္ ကြန္ဂရက္ၾကီးလည္း ျပီးဆံုးျပီး ေခါင္းေဆာင္အသစ္ေတြလည္း တက္လာတာကို ေတြ ့ေနရပါ တယ္။ ဒီေခါင္းေဆာင္သစ္ေတြရဲ့ အမ်ဳိးသားစည္းလံုးညီညြတ္မွဳကို ဘယ္လိုပံုစံနဲ့ အေကာင္အထည္ေဖာ္သြားမလဲဆိုတာကို ကရင္ တမ်ိဳးသားလံုးက စိတ္၀င္တစား နားစြင့္ေနပါလိမ့္မယ္။ အမ်ဳိးသားစည္းလံုးညီညြတ္မွဳအေပၚမွာ ထားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ့ သ ေဘာထားက တကယ္အဓိကက်တယ္မဟုတ္ပါလား။
လုပ္ၾကံမွဳေၾကာင့္ ေသဆံုးသြားခဲ့ရတဲ့ ေကအဲန္ယူအေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ခ်ဳပ္ေဟာင္း ပဒိုမန္းရွာလားဖန္းရဲ့ ၆ၾကိမ္ေျမာက္က ရင္စည္းလံုးညီညြတ္ေရးႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲမွာ ဒီေကဘီေအအပါအ၀င္ ကြဲျပားေနတဲ့ ကရင္အဖြဲ ့အစည္းေတြအေပၚထားတဲ့သေဘာ ထားကို အခုခ်ိန္ထိ ၾကားေယာင္မိပါေသးတယ္။ သူ ့ရဲ့ သေဘာထားကေတာ့ အ ခ်က္သံုးခ်က္ကို လက္ခံႏိုင္ရင္ ေကအဲန္ယူအဖြဲ ့က အျမဲပဲ ၾကိဳဆိုေနပါတယ္ဆိုတာပါပဲ။
အဲဒီအခ်က္သံုးခ်က္ကေတာ့ ၁။ ေကအဲန္ယူကို မဆန္ ့က်င္မတိုက္ခိုက္ရ။ ၂။ ကရင္အမ်ဳိးသားကို ဖိနွိမ့္အႏိုင္မက်င့္ရ။ ၃။ နအဖခိုင္းတာကို မလုပ္ရဆိုတာပါပဲ။ ဒီအခ်က္ေတြကေတာ့ သဘာ၀က်ေနေပမယ့္ ဒီေကဘီေအရဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ေတြနဲ ့ ဆန္ ့က်င္ေနတာေတြကို ေတြ ့ရတယ္။ ဒီအခ်က္ေတြအားလံုး ဒီေကဘီေအရဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ေတြအားလံုးနဲ ့ ဆန္ ့က်င္ေနပါတယ္။ ေနာက္ တခ်ဳိ ့အပိုင္းေတြမွာ ဒီေကဘီေအက ကုိယ့္ကရင္အမ်ဳိးသားေတြကို ဖိႏွိမ့္ေနတဲ့သတင္းေတြ အျမဲပဲၾကားေနရတယ္၊ ကဲအဲဒါဆိုရင္ က်ေနာ္တို ့ဘယ္လို ညီညြတ္မွဳကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကမလဲ။
တဖက္ဒီေကဘီေအဘက္က အျမင္ေတြဆိုရင္လည္း ေကအဲန္ယူလူၾကီးေတြအေပၚ အားကိုးယံုၾကည္တဲ့ စိတ္ေတြ နည္းတာကို ေတြ ့ေနရတယ္။ ဒါေတြကလည္း ယခင္အကြဲအျပဲစျဖစ္တဲ့(သူးမြဲထာအေရးအခင္း)အခ်ိန္က လူၾကီးေတြရဲ့ လုပ္ေဆာင္မွဳေတြတခ်ဳိ ့ေၾကာင့္ပါ။ ဒီေကဘီေအအမ်ားစုက ေကအဲန္ယူေခါင္းေဆာင္ေတြကို ဘာသာေရးအစြဲၾကီးမွဳ၊ လူနည္းစုေတြကို ခြဲျခားတဲ့စိတ္ရွိေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြလို ့ပဲ ယခုအခ်ိန္ထိ ျမင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ၁၀ႏွစ္ေက်ာ္လာေပမယ့္လည္း ဒီေကဘီေအေတြထဲမွာ အဲဒီအျမင္ေတြ လြမ္းမိုးေနတုန္းပါပဲ။
သူးမြဲထာအေရးအခင္းက လူၾကီးတခ်ဳိ ့မရွိေတာ့ေပမယ့္လည္း ေကအဲန္ယူထိပ္ပိုင္းကို မေကာင္းျမင္တဲ့ စိတ္ေတြဟာ ဒီေကဘီေအရဲ့ ေခါင္းေတြထဲမွာ သံမွဳိလို စြဲေနတာကို ေတြ ့ရတယ္။ ဒါေတြကလည္း နအဖအတြက္ ေကာင္းတဲ့လကၤနာတခုပါပဲ။ ဒီၾကားထဲမွာ နအဖက အယူအဆေရးရာေတြနဲ ့ သေဘာတရားေရးရာေတြကို ခ်ျပျပီး ကရင္ေတြ မစည္းလံုးႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေနမွာေတာ့ ေျမၾကီးလက္ခတ္မလြဲပါပဲ။
ဒါေတြကို ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေကအဲန္ယူေခါင္းေဆာင္ပိုင္းေတြအေနနဲ ့သေဘာထားၾကီးတဲ့ စိတ္ကို ပိုျပသဖို ့လိုေပလိမ့္မယ္။ စည္းလံုးခ်င္တဲ့ စိတ္ထားကိုလည္း ပိုျပသင့္ေနပါတယ္။ စည္းလံုးမွဳေတြကို က်ေနာ္တို ့ကရင္အမ်ဳိးသားေတြမွာ ေနရာအမ်ား အျပားမွာ ေျပာေနၾကဆိုေနၾကေပမယ့္လည္း တကယ့္ကရင္စည္းလံုးမွဳကိုေတာ့ ကရင္ျပည္သူေတြတခါမွ မခံစားခဲ့ရပါဘူး၊ တ ကယ္ေတာ့ စည္းလံုးမွဳဟာ အေျပာလြယ္သေလာက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရခက္တဲ့ အရာတခုလို ကရင္အမ်ဳိးသားေတြမွာ ျဖစ္ခဲ့ ရပါတယ္။
စည္းလံုးမွဳကို လိုလားတဲ့
အဲေခါင္ေသာင့္
