ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ (သို႔မဟုတ္) စစ္သားစိတ္ ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး လုပ္သူ အပိုင္း(၁)

 

`ထီးမူးခီး`ရြာက ေက်ာက္ၾကီး ၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ဖာပြန္ၿမိဳ႕ နယ္ အၾကား ရွိသည့္ ေတာင္ေပၚရြာ ေလး ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ လိုျပန္ လွ်င္မူ `ေရေခ်ာင္း ဖ်ား`ရြာဟု ဆိုရ မည္။ ရြာက အိမ္ေျခ ၃ဝ ထက္မပို…..။ ကရင္ လူမ်ဳိးမ်ား သာ ေနထုိင္ၾက သည့္ ေတာင္ေပၚ ကရင္ရြာ ေလးျဖစ္သည္။ လမ္းပန္းဆက္ သြယ္ေရးက ခက္ခဲ၏။ တေတာင္ ဆင္း တေတာင္ တက္သြားရ သည့္ ေျခလ်င္ ခရီးသာ ရွိသည္။

 စီးပြားေရးက ေျမယာ စီးပြားေရးသာ ရွိ၏။ ေတာင္ယာ ခုတ္ ၍ စပါးစုိက္မည္၊ ႏွမ္းစိုက္မည္။ ကုန္သြယ္ကူး သန္းေရာင္း ဝယ္မႈ မရွိ…..။ငါးပိ၊ ေဆး၊ ဆား ဝယ္လုိ လွ်င္ …. မူသယ္-ဗ်က္ေကာ မွ တဆင့္ ေက်ာက္ၾကီးျမိဳ႕ သို႔ဆင္းၿပီး တႏွစ္စာဝယ္ ထားၾကရ ၏။ စာသင္ေက်ာင္း မရွိ၊ ေဆးေပးခန္း မရွိ။ ကိုးကြယ္မႈကား ႐ိုးရာ နတ္ကိုး ကြယ္မႈသာ ကိုးကြယ္ၾက ၏။

ထုိရြာေလး တြင္ … သူ႔ကို ၁၉၂၇ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၂ဝရက္ေန႔က ေမြးဖြားခ့ဲ သည္။ ဖခင္က`ေစာဂယ္`၊ မိခင္က မူ ေနာ္ဒါးဆဲ`` ျဖစ္သည္။ သူ႔တြင္ သူ အပါအ ဝင္ ေမြးခ်င္း ညီေနာင္ ၁၂ ေယာက္ ရွိသည္။ သူကား ဆယ္ဦးေျမာက္သားျဖစ္သည္။ သူ႔ အထက္ တြင္ အမ ၇ ေယာက္ရွိ သည္။ သူ႔ေအာက္ တြင္ကား ညီ တေယာက္ ႏွင့္ညီမငယ္တ ေယာက္ ရွိ၏။

ထုိေဒသရွိ အိမ္မ်ားကုိ အမိုးမိုး ရာတြင္ ဖက္မသံုး။ `က်ေသာင္းဝါး` မ်ားကို ျခမ္း၍ ေမွာက္ခံု၊ပက္လက္ ယွက္ ၍ ထပ္ ၿပီး မိုးၾက၏။ ေလကြယ္ ရေအာင္ တံခါး မ်ား ေဖာက္၍ အခန္းဖြဲ႔ၾက ၏။ ရာသီက ေအး၏။ အိမ္ အလယ္တြင္ မီးဖုိၾကီးအား ဖိုထား ၾကရ၏။ ညအိပ္လွ်င္ မီးဖုိေဘးကပ္၍ အိပ္ၾကရ သည္။ ထိုေတာင္ေပၚ ရြာေလးတြင္ ပင္ သူ၏ ခေလးဘဝ ျဖတ္ သန္း ၾကီးျပင္း ခဲ့ရ၏။

(၁)
ထီးမူခီး တြင္က အတန္း ေက်ာင္း မရွိ၊ ပညာသင္ ခ်င္လွ်င္ ဖာပြန္သို႔ တက္၍ သင္ၾကရသည္။သူလည္း မူလတန္း ပညာကို ဖာပြန္သို႔ တက္၍ သင္ၾကား ခဲ့ရ၏။ သူေက်ာင္း စေနသည့္ ႏွစ္က ၁၉၃၆ ခုႏွစ္ ျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ တြင္ ကိုႏု၊ ကိုေအာင္ဆန္း တုိ႔ ဦးေဆာင္ၿပီး ကိုလိုနီ ပညာေရး သပိတ္ေမွာက္ၾက သည့္ ႏွစ္ျဖစ္သည္။ ကိုလိုနီပညာ ေရး ကိုပင္ သူသည္ဆံုးခန္း တုိင္ေအာင္ မသင္ၾကားခဲ့ရ….။ ဒုတိယ ကမၻာ စစ္ၾကီးက ေက်ာင္း သခၤန္း၏ တံခါးမ်ားကိုပိတ္ ေစခဲ့ ၏။

၁၉၄၂ တြင္ပင္ သူသည္ ေက်ာင္း ပညာေရး ႏွင့္ ေဝးခဲ့ရ၏။ ထုိစဥ္ကသူ႔အသက္သည္ ၁၅ ႏွစ္ခန္႔ ရွိခဲ့ေလၿပီ။ ေက်ာင္း ထြက္ ၿပီးေနာက္ သူသည္ ထီးမူခီးသို႔ မျပန္ျဖစ္။ ဖာပြန္တြင္ ပင္ ရွိေန၏။ ေနမ်ဳိးႏြယ္ တပ္ၾကီးက နယ္စပ္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ ကာ ျမန္မာျပည္ ကုိ သိမ္း၏။ ဖာပြန္တြင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဖြဲ႔သစ္ ဖြဲ႔၏။ ဘီအိုင္ေအ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး….။ ဖာပြန္ၿမိဳ႕ကာ ကြယ္ ေရး အတြက္လက္နက္ကိုင္ ပုလိပ္ တပ္ဖြဲ႔ ဖြဲ႔သည္။ ထုိပုလိပ္ တပ္ဖြဲ႔သို႔ သူ ဝင္လုိက္သည္။ပုလိပ္တပ္ သား အျဖစ္ ``ဖြေဂၚ``တြင္ တာဝန္က်၏။

 ၿဗိတိသွ် တပ္သား အခ်ဳိ႕က အိႏၵိယသို႔ဆုတ္ခြာရာ တြင္ ပါမသြားဘဲ ဖာပြန္ေတာင္ တန္းမ်ား အတြင္း ခုိေအာင္း ၍ က်န္ေန ခဲ့ၾက သည္။ ထုိသူတုိ ႔ႏွင့္ သူသည္ အဆက္ အသြယ္ရွိ၏။ မၾကာခဏ ေတြ႔၏။ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရး အတြက္ ျပင္ဆင္ၾက၏။မၾကာ ….. ၿဗိတိသွ် စစ္တပ္မွ ဗိုလ္မႉးၾကီး နီးမုိးႏွင့္ ဗိုလ္အဲရယ္ တုိ႔ ႏွစ္ဦး ေလထီးႏွင့္ဆင္း လာၾကသည္။ သူတုိ႔ႏွင့္ အတူ အခ်က္ျပ ဆက္သြယ္ေရး စက္လည္း ပါလာသည္။ေနာက္ပိုင္း တြင္မူ မၾကာ …မၾကာ အိႏၵိယ မွ ေလထီး တပ္ သားတို႔ ဖာပြန္ေဒသ၌ ဆင္းၾက၏။

Force – 136 မွ တပ္သားမ်ား ျဖစ္သည္။ ထုိေလ ထီးဆင္း တပ္သားမ်ား တြင္ ျမန္မာ လူမ်ဳိးမ်ားလည္းပါ၏။ ဖတ ပလ ႏွင့္ Force – 136 အစီ အစဥ္ႏွင့္ ဆင္းလာ ၾကေသာ ဖက္ဆစ္ ေတာ္လွန္ေရး ရဲေဘာ္ မ်ား ျဖစ္သည္။

(၂)
၁၉၄၅ ခုႏွစ္ ။ေႏြဦး…။
ဖက္ဆစ္ေတာ္ လွန္ေရးက ရင့္မွည့္၍ ေနေလၿပီ။ Force – 136မွ တပ္မႉး`ကာနယ္ ဖီးေကာ့``သည္ အင္အား ၃ဝဝ ခန္႔ ႏွင့္ ဖာပြန္ ေဒသတြင္ အေျချပဳၿပီး ဂ်ပန္ေတာ္ လွန္ေရး အတြက္ ျပင္ဆင္ လ်က္ရွိသည္။ ထုိေႏြဦး တြင္ပင္ သူႏွင့္အ တူ `ဖြေဂၚ``တြင္တာဝန္က် သည့္ ကရင္လူမ်ဳိး ပုလိပ္ တပ္သား အားလံုး သည္ Force – 136 သို႔ သြားေရာက္ ၍ပူး ေပါင္း လုိက္ၾကသည္။ Force – 136 မွ သူတုိ႔အား စစ္သင္ တန္းေပး၏။ ယူနီေဖာင္းမ်ား ထုတ္ေပး၏။ လက္နက္ မ်ား က အသစ္မ်ား အိႏၵိယမွ ေလယာဥ္ႏွင့္ ခ်ေပးသည့္ လက္နက္ ခဲယမ္းမ်ား ျဖစ္သည္။ သင္တန္း ဆင္းၿပီးေနာက္ သူ တို႔ အား Force – 136 ၏ဦးေဆာင္မႈ ေအာက္ရွိ ကရင္ ေျပာက္က်ား တပ္အျဖစ္ လႈပ္ရွားေစ ၏။ သူတုိ႔၏ တပ္ဖြဲ႔သည္အင္အား ၅ဝဝ ခန္႔ ရွိသည္။ ေခပူ၊ ေသာသီခို၊ ေမာ္ခီး၊ ေတာင္ငူ၊ ဇရပ္ၾကီး နယ္ေျမအတြင္း Force – 136 ႏွင့္အတူ… သူတုိ႔ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ကုိ ေတာ္လွန္ခဲ့ရ၏။

(၃)
ဖက္ဆစ္ ေတာ္လွန္ေရး ၿပီးသည့္ ေနာက္ သူသည္ UMP ဟု ေခၚသည့္ ျပည္ေထာင္စု စစ္ရဲတပ္သို႔ ဝင္ေရာက္ခဲ့ သည္။ ထုိစဥ္က. ျမန္မာ ျပည္ရွိ လက္နက္ကိုင္ တပ္မ်ားတြင္ … ကႏၵီ ေဆြးေႏြး ပြဲအရ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ သည့္ တပ္မေတာ္ တပ္ရင္း မ်ား ရွိ၏။ ျပည္သူ႔ ရဲေဘာ္ တပ္ဖြဲ႔မ်ား ေသာင္းက်န္းမႈ ႏွိမ္ႏွင္ေရး တပ္ဖြဲ႔မ်ားႏွင္႔ KNDO ၊ MNDO တပ္ဖြဲ႔မ်ား ရွိသည္။

ၿပီးလွ်င္ ….. ရွမ္းပုလိပ္ တပ္မ်ားႏွင့္ ျပည္ေထာင္ စု စစ္ရဲ တပ္တုိ႔ ရွိၾက၏။ သခင္ ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္သည့္ ဖဆပ လ သည္ တမ်ဳိး သားလံုး လြတ္ေျမာက္ ေရး အတြက္ နည္းလမ္း ေပါင္းစုံႏွင့္ လုပ္ ကုိင္ေဆာင္ ရြက္လ်က္ ရွိသည္။ သခင္ေအာင္ ဆန္းသည္ လန္ဒန္ သို႔ သြားၿပီး ၿဗိတိသွ် နန္းရင္း ဝန္ အက္ တလီႏွ င့္ ေ ဆြးေႏြး ၏။ ေအာင္ဆန္း-အက္တ လီ စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆုိ၏။

အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး လႈပ္ရွား မႈမ်ားက အရွိန္ အဟုန္ႏွင့္ ျမင့္တက္ ေနသည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ ဝါရီလ ၅ ရက္တြင္ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ ရွိ `ဗင္တန္` ခန္းမ၌ ကရင္ အမ်ဳိးသား ကြန္ ကရက္ က်င္းပ၏။ ကရင္အမ်ဳိးသား ကိုယ္စား လွယ္ ၇ဝဝ ခန္႔ တက္ေရာက္ၾက ၏။ ထုိ ကြန္ကရက္ ၌ ကရင္ဗဟို အစည္း အ႐ုံး KCO ႏွင့္ ကရင္ လူငယ္မ်ား အစည္း အ႐ုံး KYO ေပါင္း၍ ကရင့္ အမ်ဳိးသား အစည္း အ႐ုံး KNU ဖြဲ႔စည္း ခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ေအာက္ တုိဘာလ ၃ ရက္ႏွင့္ ၄ရက္ေန႔မ်ား တြင္ KNU မွ ေမာ္လၿမိဳင္ ၿမိဳ႕၌ ညီလာခံ တရပ္ ေခၚယူခဲ့၏။

ေမာ္လၿမိဳင္ ညီလာခံမွ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကုိ လက္မခံ ေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ခဲ့ ၏။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔ စည္း ပံုအေျခခံ ဥပေဒသည္ ကရင္ အမ်ဳိးသား မ်ားအတြက္ ေက်နပ္လံု ေလာက္သည့္ ကရင္ျပည္ နယ္ႏွင့္ကရင္ အစိုးရ ဖြဲ႔စည္းေရး မပါရွိဟု ဆိုၾကသည္။၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္န ဝါရီလ ၄ ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံ သည္ ၿဗိတိသွ် ကိုလိုနီ တံပိုးေအာက္ကလြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း လြတ္လပ္ေရး ေၾကညာ ခဲ့၏။

ဖဆပလ ဦးေဆာင္သည့္ လြတ္လပ္ေရးအစုိးရအဖဲြ႔ ဖြဲ႔စည္းခဲ့၏။၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ ဝါရီလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ကရင္ အမ်ဳိးသား ေခါင္းေဆာင္ ေစာ ဘဦးၾကီးႏွင့္ သရာသာ ထိုက သထံုၿမိဳ႕နယ္ အင္းဝိုင္းရြာ လူထု အစည္း အေဝးတြင္ ကရင္ျပည္နယ္ သီးျခား ရရွိေရး တရားမ်ား ေဟာၾက၏။ KNDO ကလည္း ၃ ရက္ေန႔ ေန ႔စြဲ ႏွင့္ ကရင္ျပည္နယ္ သီးျခား ဖြဲ႔စည္း ေပးရန္ ထုတ္ျပန္ေၾက ညာခ်က္ ထုတ္၏။ ဆႏၵျပ ေတာင္းဆုိ္ မႈမ်ားက ကရင္အမ်ဳိး သားမ်ား ေနထုိင္ သည့္ ေန ရာ ေဒသတုိင္း၌ ထုတ္ေဖာ္ ျပသ၍ လႈပ္ရွားလာၾက၏။

`ကရင္ျပည္နယ္ ခ်က္ခ်င္းေပး`
`ကရင္တက်ပ္ ဗမာတက်ပ္ ခ်က္ခ်င္းျပ`
`လူမ်ဳိးေရး အဓိက႐ုဏ္း အလုိမရွိ`
` ျပည္တြင္းစစ္ အလုိမရွိ`

(၄)
၁၉၄၉ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၃၁ ရက္ေန႔….။ အင္းစိန္ စစ္မ်က္ႏွာ မွ စ၍ လက္နက္ကိုင္ ကရင့္ ေတာ္လွန္ေရး သည္ တရား ဝင္ စတင္ခဲ့၏။ထိုမတုိင္ မီကမူ အခ်ဳိ႕ေဒ သမ်ား တြင္ KNDO ႏွင့္ ကရင္ စစ္ရဲ တပ္ဖြဲ႔မ်ား၏ လက္နက္ ကိုင္တုိက္ပြဲ ဆင္ႏႊဲခဲ့သည္မ်ား ရွိခဲ့၏။ KNU ႏွင့္ KNDO တခုလံုး အေနႏွင့္ မဟုတ္ …..။ေစာဘဦးၾကီး၊ မန္းဘဇံ၊ သရာသာ ထုိ စ သည့္ ကရင္ေခါင္းေဆာင္ မ်ားက ျဖစ္ေပၚေနသည့္ကရင့္ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး မ်ား ထိန္းသိမ္း ႏုိင္ရန္ ဖဆပ လ ႏွင့္ ညႇိႏႈိင္းေဆာင္ ရြက္ေနၾက ေသး၏။ မရ….။သမိုင္း က ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေတး မေရးဖြဲ႕….။ လက္နက္၊ ျပာပံု၊ ယမ္းေငြ႔ႏွင့္ ေသြးပင္လယ္ ေရးထုိး၏။

(၅)
တပ္ရင္းမႉး ဒု-ဗိုလ္မႉးၾကီး မင္းေမာင္ (ေနာင္ KNU ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းေမာင္) ဦးစီးသည့္ကရင့္ေသနတ္ ကိုင္ တပ္ရင္း (၁) သည္ ေတာင္ငူကို သိမ္း၏။ ၿပီးလွ်င္ သံေတာင္၊ ဒိုက္ဦး၊ ေညာင္ေလးပင္၊ ပဲခူးရွိ KNDO တပ္မ်ား ႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ အင္း စိန္ စစ္မ်က္ႏွာ သို႔ ဆင္းလာ၏။ တပ္ရင္းမႉး ဒု-ဗိုလ္မႉးၾကီး ျမေမာင္ (ေနာင္ KNU ဗိုလ္ ခ်ဳပ္ျမေမာင္) ဦးစီးသည့္ ကရင့္ ေသနတ္ကိုင္ တပ္ရင္း (၂) သည္လည္း ျပည္ကုိ သိမ္းပိုက္ၿပီး ရန္ကုန္- ျပည္လမ္း အတုိင္း အင္းစိန္ စစ္မ်က္ႏွာ သို႔ ခ်ီ လာ၏။ ဦးႏု၏ ဖဆပလ အစိုးရ ကား ရန္ကုန္ ၇ မိုင္ပတ္လည္ တြင္သာ ႐ုံးစိုက္၍ အာဏာ စစ္ကုိ ျဖန္႔ထား ႏုိင္ေတာ့၏။

သူသည္ ကရင့္ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး စတင္ သည္ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စု စစ္ရဲတပ္ (UMP) မွထြက္၍ ကရင့္လက္ နက္ ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး သို႔ ဝင္ခဲ့၏။ ကရင့္လက္နက္ ကိုင္တပ္ဖြဲ႕ `သံလြင္`တပ္ရင္းကုိ ဖြဲ႔၏။ သံလြင္ တပ္ရင္းတြင္ သူသည္ တပ္ၾကပ္ၾကီး အဆင့္ႏွင့္ တာဝန္ထမ္း ေဆာင္၏။သံလြင္ တပ္ရင္း က ေညာင္ေလး ပင္၊ ဒိုက္ဦး နယ္မ်ား တြင္ တုိက္ပြဲမ်ား ဆင္ႏႊဲရသည္။ ၁၉၅ဝ ခုႏွစ္ ေႏြဦးအထိ ျဖစ္သည္။ ၁၉၅ဝ ခုႏွစ္ သၾကၤန္မက်မီတြင္ သူတုိ႔၏ သံလြင္တပ္ ရင္း ကုိ ေညာင္ေလး ပင္မွ ဘီးလင္း၊ က်ဳိက္ထုိ ဘက္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ ရန္ တာဝန္ေပး၏။ ထုိအခ်ိန္၌ သူသည္သံလြင္ တပ္ရင္း တြင္ တပ္ခြဲမႉး တေယာက္ အျဖစ္ တာဝန္ထမ္း ေဆာင္ေနသည္။

ဒုတိယအပိုင္း ဆက္ရန္--

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဝယ္ယူလို႔မရ

ဧရာ၀တီ အယ္ဒီတာ အာေဘာ္၊
ျမန္မာႏိုင္ငံ တံခါးဖြင့္လိုက္ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီး ျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ား အလံုးအရင္းႏွင့္ မလာေသးသည့္ အေၾကာင္းအရင္းမ်ားအနက္ တခုမွာ ေျဖရွင္း၍မၿပီး ႏိုင္ေသးေသာ ျပည္တြင္းစစ္ႏွင့္ တိုင္းရင္းသားေဒသ ပဋိပကၡမ်ား ျဖစ္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆက္သြယ္ေရး လုပ္ငန္းတြင္ လုပ္ကိုင္ခြင့္ရ ကုမၸဏီတခုျဖစ္ေသာ တယ္လီေနာ္ (Telenor) ၏ အမႈေဆာင္ အရာရွိခ်ဳပ္ (CEO) ျဖစ္သူ John Fredirk Baksaas က ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေလာေလာဆယ္ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္မႈသည္အေရးႀကီးေၾကာင္းႏွင့္လက္နက္ ကိုင္တပ္မ်ားအၾကား ရွိေနဆဲျဖစ္ေသာ တင္းမာမႈမ်ားသည္ လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ရန္အတြက္ အကဲဆတ္မည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ စစ္မွန္တည္တံ့ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လိုအပ္သည္မွာ အျငင္းပြားဖြယ္ မရွိပါ။ ဤအတြက္ ႏိုင္ငံေရး အာသီသ လိုသည္။ ေတြ႕ဆံုညႇိႏိႈင္း ေဆြးေႏြးမႈမ်ားမွ ရလဒ္ေကာင္းမ်ားထြက္ ရန္လိုသည္။ Talking is better than shooting ဆိုသည့္ အတိုင္း စားပြဲဝိုင္းတြင္ ေတြ႕ဆံုေျပာဆိုျခင္း လိုအပ္သည္။
အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ေဆာင္ရာတြင္ အေရးႀကီးသည့္ တဖက္ႏွင့္တဖက္ ယံုၾကည္မႈ (Trust) ကို ယခု အထိ မတည္ေဆာက္ႏိုင္ေသးေပ။
ယခုအခ်ိန္တြင္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ အတင္းတြန္း၍ မရႏိုင္ေသး။ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ လန္ဒန္ခရီးစဥ္၌ သမၼတဦးသိန္းစိန္က ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ အတြင္း ေသနတ္သံမ်ား တိတ္ဆိတ္ေတာ့မည္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မၾကာခင္ရ ေတာ့မည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ယခုလတ္တေလာတြင္ ေျပာခဲ့သည့္အတိုင္းေတာ့ ျဖစ္မလာ ေသးေပ။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ မႈကို ႏိုင္ငံတကာက စိတ္ဝင္တစား ေစာင့္ၾကည့္သည့္ အဆင့္ သာမက ထဲထဲဝင္ဝင္ ပါဝင္ပတ္သက္လာသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ေနာ္ေဝ၊ ဆြစ္ဇာလန္၊ ဆြီဒင္ႏွင့္ ဂ်ပန္တို႔အျပင္ အေမရိကန္ႏွင့္ တ႐ုတ္ကဲ့သို႔ေသာ အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံမ်ားလည္းပါသည္။ ထို႔အျပင္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ပြဲစားမ်ားလည္း တေခတ္ဆန္း လာျပန္ၿပီ ျဖစ္သည္။
တိုင္းျပည္တြင္ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ ေတာက္ေလာင္ခဲ့သည့္ ျပည္တြင္းစစ္မီးကို လပိုင္း၊ ရက္ပိုင္းအတြင္း ယမကာဝိုင္းတြင္ စကားေျပာသကဲ့သို႔ ေျပာဆို႐ံုျဖင့္ မၿပီးပါ။ တိုင္းရင္းသားမ်ား လိုခ်င္ေနသည္က အဘယ္နည္း၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ဖက္ဒရယ္ စနစ္ကို က်င့္သံုးခ်င္သနည္း၊ တန္းတူညီမွ်ေရး၏ အဓိပၸါယ္မွာ အဘယ္နည္း စေသာ ေမးခြန္းမ်ားအတြက္ အေျဖရွိရမည္ျဖစ္ သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ သယံဇာတ တြင္းထြက္မ်ားသည္ တိုင္းရင္း သားနယ္ေျမမ်ားတြင္ ျဖန္႔က်က္တည္ရွိသည္။ ဤသယံဇာတ သဘာဝ အရင္းအျမစ္မ်ားကို လက္ဝါးႀကီး အုပ္ထားသူမ်ားမွာ ဘယ္သူမ်ားနည္း။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ စကားဝိုင္းမ်ားတြင္ မၾကာခဏ ၾကားေနရသည့္ အာဏာခြဲေဝမႈ (Power Sharing) ႏွင့္ သယံဇာတခြဲေဝမႈ (Resource Sharing) ဆိုေသာ ေဝါဟာ ရမ်ားကို အားလံုးသေဘာတူ ေၾကညက္မွသာ ေရွ႕တိုး၍ ေျခ တလွမ္း လွမ္းႏိုင္ေပမည္။
တခ်ိဳ႕ကမူ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေငြႏွင့္ စက္၍ ဝယ္ယူႏိုင္လိမ့္မည္ ဟု ယူဆေနၾကသည္။ ေငြကုန္ေၾကးက်ခံကာ လမ္းေဖာက္၊တံတား ေဆာက္၊ ေဆး႐ံုေဆာက္ၿပီး စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးလာလွ်င္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရမည္ဟု တြက္ဆၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ယခုရင္ဆိုင္ေနရေသာ ပဋိပကၡကမူ ထို႔ထက္ အမ်ားႀကီး နက္နဲသည္။ တိုင္းရင္းသားမ်ား အလိုရွိသည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ တန္းတူေရး၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ ၎တို႔၏ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘာသာစကား၊ အခြင့္အေရးတို႔၏ ဝိေသသလကၡဏာမ်ားကို ထိန္းသိမ္းေရးတို႔ ပါဝင္သကဲ့သို႔ ေဒသ ထြက္တြင္းထြက္ သယံဇာတမ်ားအေပၚ ကိုယ္ပိုင္စီမံခန္႔ခြဲခြင့္ႏွင့္ အက်ိဳးခံစားခြင့္မ်ား ရေရးျဖစ္သည္။ တနည္းအားျဖင့္ဆိုလွ်င္ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းပိုင္ခြင့္ ရရွိေရးပင္ျဖစ္သည္။

တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးကို ၿဖိဳခြဲေနျခင္း

January 15, 2014 at 4:59pm

ဗိုလ္သန္းေရႊ ဦးေဆာင္တဲ့ ဖက္ဆစ္စစ္အုပ္စုလက္ကိုင္တုတ္ၾကံ႕ဖြံ႔အစိုးရဟာ ႏိုင္ငံေရးပြဲစားတခ်ဳိ႕နဲ႔ စားဖားသတၱဝါ တခ်ဳိ႕ကိုသံုးၿပီး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး-ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတဲ့ ျပယုဂ္နဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအင္အား စုကို အရွက္မရွိေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းၿဖိဳခြဲေနၿပီ။

ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ အတိုခ်ဳံး ျပန္သံုးသပ္ရမယ္ဆိုရင္နဝတ/နအဖ စစ္အုပ္စုဟာ ၁၉၈၉-၁၉၉၅ ခုကစၿပီး တိုင္းရင္း သားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔အစည္းအေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲၿပီး ႏိုင္ငံေရးစကားေျပာမယ္ဆိုၿပီး ေတာ့ နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔သပ္သွ်ဳိၿဖိဳခြဲ လုပ္ခဲ့တယ္။ တခ်ဳိ႕အဖြဲ႔အစည္းမ်ား ႏိုင္ငံေရး စစ္ေရး အေတာ္အထိနာသြားတယ္။ႏိုင္ငံေရးေျပာခ်င္ရင္ "အနာဂတ္အမ်ဳိးသားႏိုင္ငံေရးတြင္ တပ္မေတာ္က အစဥ္တစိုက္ ဦးေဆာင္ပါဝင္ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ ေရး" ဆိုတဲ့ဦးတည္ခ်က္နဲ႔ အေျခခံမူ ၁၀၄ ခ်က္ ခ်မွတ္တဲ့ အတုအေယာင္အမ်ဳိးသားညီလာခံတက္ေရာက္ေစခဲ့တယ္။ အဲဒီဦးတည္ခ်က္နဲ႔ အေျခခံမူမ်ားအေပၚ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းမွေက်ာ္လႊားလို႔မရ။ေနာက္ဆံုးတိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔အစည္း ၁၃ ဖြဲ႔စုစည္းၿပီး ဒီမိုကေရစီနဲ႔တိုင္းရင္းသားတန္းတူေရးရွိတဲ့ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံမူတခုကို တင္ျပခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့စစ္အုပ္စုက "မင္းတို႔အဲဒါေတြရခ်င္ရင္ ေတာထဲျပန္ဝင္ၿပီးတိုက္ယူ" လို႔ မိုက္႐ိုင္းစြာႀကိမ္းဝါးတာဘဲခံရၿပီးအမႈိက္ပံုထဲေရာက္သြားလို႔ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နိဂံုးခ်ဳပ္ခဲ့ရတယ္။

နအဖ စစ္အုပ္စုဟာ အနာဂတ္အမ်ဳိးသားႏိုင္ငံေရးတြင္တပ္မေတာ္က အစဥ္တစိုက္ ဦးေဆာင္ပါဝင္ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ ေရး ဆိုတဲ့ဦးတည္ခ်က္အတိုင္း ျပည္သူတရပ္လံုးအေပၚဆက္လက္ကၽြန္ျပဳထားၿပီး တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုမ်ား အမ်ဳိး ျဖဳတ္ေရးျဖစ္တဲ့ ၂၀၀၈ ခုဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို အတင္းျပ႒ာန္းအတည္ျပဳလိုက္ၿပီးတာနဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႔အစည္းအားလံုးအႂကြင္းမဲ့လက္နက္ခ်ေရးျဖစ္တဲ့ စစ္တပ္လက္ေအာက္ခံ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ နဲ႔ ဌာေနျပည္သူ႔စစ္အျဖစ္အသြင္ကူးေျပာင္းရန္ ၃ ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ၿခိမ္းေခ်ာက္ ရာဇသံေပးလိုက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔ ၂ ဖြဲ႔ ၃ ဖြဲ႔မွအပ လံုးဝလက္မခံဘဲ အာခံလိုက္တဲ့အတြက္အရွက္မရွိ ေလွ်ာ့ထား လိုက္သေယာင္ေယာင္နဲ႔ ဒီေန႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး-ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္တပ္ကာ ေသြးတိုးစမ္းၿပီး နည္း မ်ဳိးစံုနဲ႔ သပ္သွ်ဳိၿဖိဳခြဲေနတာကို အားလံုးအသိပင္ျဖစ္တယ္။

အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးနဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျပယုဂ္ျဖင့္ ၿဖိဳခြဲျခင္း
ဗိုလ္သန္းေရႊ ဖက္ဆစ္စစ္အုပ္စု ႀကိဳးကိုင္ထားၿပီးအရပ္သားအသြင္ယူစစ္အစိုးရျဖစ္တဲ့ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရ တက္လာ တာနဲ႔တၿပိဳင္နက္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး-ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကေနျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆိုၿပီး တေလွ်ာက္လံုး အသံ ေကာင္းဟစ္လာခဲ့တယ္။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲျခင္း-ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ျခင္းဆိုတာ ကမၻာ့လူသားတိုင္း ႀကိဳက္ႏွစ္ သက္ၾကတာျဖစ္လို႔ ကမၻာ့ကုလသမဂၢ နဲ႔ ႏိုင္ငံတကာတို႔ကလည္းခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳၾကတယ္။ ဥေရာပအဖြဲ႔ကလည္း ေဒၚလာသန္း ၄၀ ေလာက္ကူညီသြားတယ္ ဆိုတာလည္း ၾကားရတယ္။

အဲဒီလိုသတင္းၾကားရတာနဲ႔ ဒီအထုပ္ႀကီးကို လုစားေဝစားၾကဖို႔ႏိုင္ငံေရးပြဲစား ဟန္ေယာင္ေဝွ၊ စားဖားမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ မင္းေဇာ္ဦး၊ ေအာင္ႏိုင္ဦး၊ ညိဳအုန္းျမင့္၊ေအာင္သူၿငိမ္း၊ အင္ဒ႐ူးငြန္က်ဳံးလ်ံ၊ မန္းၿငိမ္းေမာင္တို႔ဟာ ဦးသိန္းစိန္ဆီ သြားၿပီးအရွက္မရွိ ေျခသလံုးသြားဖက္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ီးကဘုတ္ကို႐ိုေသ၊ ဘုတ္ကိုက်ီးက႐ိုေသဟန္ေဆာင္ၾကၿပီး ဟန္ေယာင္ေဝွကို တိုင္းရင္းသားအင္အားစုေတြ ၂၀၀၈ ခု ဖြဲ႔စည္းပံုေအာက္ ေခါင္းငံု႔အညံ့ခံထည့္သြင္း ေရးကၽြန္ပြဲစားႀကီး အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ က်န္စားဖားေတြကို ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ဥပေဒေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အက်ဳိး ေတာ္ေဆာင္မ်ား အျဖစ္လည္းေကာင္း အထုပ္ႀကီးကို ဝါးေစေဝစားၾကတာေပၚတင္ႀကီးေတြ႔ရွိရတာျဖစ္တယ္။

သမတအၾကံေပး ဆိုတဲ့ စားဖားမ်ားကေတာ့ ဝန္ထမ္းအဆင့္ေတာင္မမွီဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ဘာမွေဝဖန္သံုးသပ္စရာ ေတာင္ မလိုဘူး။ ေကာက္႐ိုးမီးေလာင္တဲ့အဆင့္ေတာင္မရွိဘူး။ လွ်ပ္တပ်က္လွ်ပ္စီးတဲ့အရာလို ျမင္ေတာင္မျမင္ လိုက္ရဘဲ ေပ်ာက္သြားမွာပါ။ ဒါေပမဲ့နာမယ္ပ်က္သမိုင္းတရားခံအျဖစ္ေတာ့ မွတ္တမ္းတင္ခံထားရမွာ ေသခ်ာတယ္။

တိုင္းျပည္သစၥာေဖာက္ အမ်ဳိးသားသစၥာေဖာက္ သမိုင္းတရားခံဟာဘယ္သူလဲ
ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ပထမဦးဆံုးသမတ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားႀကီးစဝ္ေရႊသိုက္ရဲ႕သား ဟန္ေယာင္ေဝွ ဆိုတဲ့လူဟာ မိဘ မ်က္ႏွာ၊ ဒီမိုကေရစီနဲ႔တိုင္းရင္းသားတန္းတူေရးအတြက္တေလွ်ာက္လံုးတိုက္ပြဲဝင္ခဲ့တဲ့ အစ္ကိုစဝ္ယူဂ်င္းသိုက္ရဲ႕ မ်က္ႏွာ၊ ဗိုလ္ေနဝင္း ၁၉၆၂ခု အာဏာသိမ္းစဥ္က အိမ္ထဲမွာ အေခ်ာင္ပစ္သတ္ခံရတဲ့ ညီငယ္ စဝ္မီမီသိုက္ရဲ႕မ်က္ႏွာ တို႔ကိုမေထာက္ဘဲ၊ ဘနဖူး သိုက္တူးစားၿပီး ဗိုလ္သိန္းစိန္၊ ဦးေအာင္မင္းတို႔နဲ႔ အေပးအယူလုပ္တိုင္းရင္း သားအင္အားစုေတြကို ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒေအာက္ ဒူးေထာက္ဝင္ဖို႔ အသျပာေပးစည္း႐ံုးတာ၊တိုင္းရင္းသား အင္အားစုအတြင္းဝင္ေရာက္ၿပီး နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ၿဖိဳခြဲေနတာ ေတြ႔ရတယ္။

ျပည္တြင္းတိုင္းရင္းသားအင္အားစုကို ၿဖိဳခြဲျခင္း
ျပည္တြင္းက တိုင္းရင္းသားႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ဒို႔ညီေနာင္ပါတီမ်ားကို အသျပာအေထာက္အပံ့ေပးၿပီး သမတ ဦးသိန္းစိန္ကို ျခံရံေစတယ္။ ၾကံ႕ဖြံ႔ပါတီနဲ႔တိုက္႐ိုက္မဟုတ္လည္း သြယ္ဝိုုက္နည္းနဲ႔ လမ္းေၾကာင္းတည့္မတ္ေစ တယ္။ ျပည္ေထာင္စုတိုင္းရင္းသားမ်ားပါတီကေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္တဲ့ ေစာသန္းျမင့္ေျပာတဲ့ 'လာမည့္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြး ေကာက္ပြဲမွာျပည္ေထာင္စုတိုင္းရင္းသားမ်ားပါတီဟာ ၿမိဳ႕နယ္တိုင္း ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မည္' လို႔ ထုတ္ျပန္ေျပာဆိုတာဟာ တိုင္းရင္းသားပါတီေတြအခ်င္းခ်င္းေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဒီမိုကေရစီပါတီမ်ားႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္းမဲဆႏၵ နယ္ ညႇိႏႈိင္းလို႔မရေအာင္ တိုင္းရင္းသားမ်ားရဲ႕ စုစည္းညီၫြတ္အင္အား ျပသလိုလိုနဲ႔ၾကံ႕ဖြတ္ပါတီအႀကိဳက္ လုပ္ ေဆာင္ေနေၾကာင္း ေပၚလြင္ထင္ရွားလြန္းတယ္။ အဲဒါကို အားလံုးသေဘာေပါက္သတိရွိထားရမွာျဖစ္တယ္။ UNA မဟာမိတ္အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ UNLD ကေပါက္ဖြားလာၿပီး အေတြ႔အၾကံဳရင့္က်က္တဲ့ပါတီေတြ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ျဖစ္လို႔ ဟန္ေယာင္ေဝွအေနနဲ႔ ဘယ္လိုမွစည္း႐ံုးသိမ္းသြင္းလို႔မရျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒို႔ညီေနာင္အုပ္စုဟာ UNA အေပၚ နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနတာ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်ေတြ႔ရွိရတယ္။ အဲဒီျဖစ္စဥ္ ဘယ္ကလာသလဲ၊ ေရႊသမင္ ဘယ္ကထြက္ မင္းႀကီးတာ ဟန္ေယာင္ေဝွဆီက ထြက္လာတာဘဲျဖစ္တယ္။

ဟန္ေယာင္ေဝွဟာ ကမၻာ့အာရပ္မူဆလင္ ပသိုင္းေမႊးေတြဆီကအထုပ္ႀကီးယူၿပီး ႐ိုဟင္ဂ်ာဘဂၤါလီေတြအတြက္လည္း အရွက္မရွိ lobby လုပ္ေပးခဲ့ေသးတယ္။

တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ားကိုၿဖိဳခြဲျခင္း
ေၾကာင္ပါးဟန္ေယာင္ေဝွက UNFC တိုင္းရင္းသားအင္အားစုဟာအဓိကအင္အားစုျဖစ္တယ္ဆိုတာ ေကာင္းေကာင္း သိတယ္။ အဓိကေခါင္းေဆာင္ဖယ္ရွားေရးမွာ သူ႔ၾသဇာခံလူငယ္လူရြယ္အင္အားေတြနဲ႔အစားထိုးရမယ္ဆိုတာ NRP နဲ႔ ENC အေတြ႔အၾကံဳ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ လံုးလံုး ဉာဏ္နီဉာဏ္နက္ လက္ေတြ႔က်က်လုပ္ခဲ့ၿပီးျဖစ္တယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဟန္ေယာင္ေဝွက UNFC ေပၚလစီအဖြဲ႔ကိုယ္စားအလုပ္လုပ္ဖို႔ WGEC အလုပ္အဖြဲ႔ကို လူအေရအတြက္ မ်ားမ်ားနဲ႔ဖြဲ႔စည္းၿပီး UNFC ကို ေက်ာ္လႊားအားစမ္းလာတယ္။ႏိုင္ငံေရးအေတြ႔အၾကံဳရင့္က်က္တဲ့ UNFC အဖြဲ႔ဟာ WGEC ကိုဖ်က္ပစ္တာမလုပ္ဘဲနဲ႔ WGEC ကေနႏႈတ္ထြက္ေၾကာင္း ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း သိမ္ေမြ႔စြာလုပ္လိုက္ေတာ့ ဟန္ေယာင္ေဝွဟာ UNFC အဖြဲ႔ဝင္KNU ရယ္၊ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္လာတဲ့ RCSS ရယ္ကို WGEC ေနာက္ခံပိုင္ရွင္ ownership ျဖစ္ေစဖို႔ႀကိဳးစားျပန္တယ္။ ဒါေပမဲ့ KNU, RCSS ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ အေတြ႔အၾကံဳမ်ားသူေတြ ျဖစ္ၾက တဲ့အတိုင္းလက္မခံၾကဘဲ ၂၀၁၃ ခု ႏိုဝင္ဘာ ၂ ရက္ေန႔က က်င္းပတဲ့ လိုင္ဇာညီလာခံမွာ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ႏိုင္ငံေရးအေျခခံမူေတြ ခ်မွတ္သေဘာတူညီမႈ ရၿပီးမွ တႏိုင္ငံလံုးၿငိမ္းခ်မ္းေရးလက္မွတ္ေရးထိုးဖို႔  အေျခခံမူစာတမ္းကို သေဘာတူခ်မွတ္ႏိုင္တဲ့အျပင္UNFC ကိုယ္စား အလုပ္လုပ္မယ့္ NCCT ၁၃ ဦးအဖြဲ႔ကိုပါ ဖြဲ႔စည္းတာဝန္ေပးအပ္ႏိုင္ ခဲ့တယ္။ယခင္ ေနာက္ခံပိုင္ရွင္မရွိတဲ့ WGEC အဖြဲ႔ဆိုတာ ေျမာင္းပုပ္ထဲ ေရာက္သြားျပန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္တိုင္းရင္း သားအင္အားစုကို ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုေအာက္ ဆြဲသြင္းမယ့္ ႏိုင္ငံေရးပြဲစားႀကီးဟန္ေယာင္ေဝွဟာႏွာေခါင္း က်ည္ေပြ႔ ေတြ႔သြားရတယ္။

NCCT ကို ဆက္လက္ၿဖိဳခြဲရန္ ႀကိဳးပမ္းျခင္း
UNFC ကိုယ္စား NCCT ဟာ လိုင္ဇာသေဘာတူခ်က္စာတမ္းကိုစြဲကိုင္ၿပီး ႏိုဝင္ဘာ ၅ ရက္ေန႔ ျမစ္ႀကီးနားမွာ အစိုးရ ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းေကာ္မတီနဲ႔ေတြ႔ဆံုခဲ့ရာမွာ အရင္ MPC ျပဳစုခဲ့တဲ့စာတမ္း မဟုတ္ေတာ့ဘဲ မင္းေအာင္လႈိင္ ကိုယ္စား ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးျမင့္စိုးကအႂကြင္းမဲ့ unconditional လက္နက္ခ်ေရးစာတမ္းတခု တင္ျပလာလို႔ မင္းသားေခါင္း စြပ္ထားတဲ့ဘီလူးသ႐ုပ္သကန္ ဘြားကနဲေပၚလာေတာ့တယ္။ ကုလသမဂၢ အတြင္းဝန္ခ်ဳပ္၊ ကိုယ္စားလွယ္ ဂမ္ဘာရီ၊အေဝးကေစာင့္ ၾကည့္ေနတဲ့ အေမရိကန္သမတေဟာင္းကလင္တန္၊ ၿဗိတိန္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ တိုနီဘလဲ နဲ႔ႏိုင္ငံတကာေခါင္း ေဆာင္ေတြ က ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဘယ္ဆုေပးဖို႔ လ်ာထားတဲ့ သမတသိန္းစိန္ကဘဲအာဏာရွိသလား၊ ပါလီမန္ဥကၠဌ ေရႊမန္းဘဲ အာဏာရွိသလား၊ ဦးစီးခ်ဳပ္မင္းေအာင္လႈိင္ဘဲ အာဏာရွိသလားသို႔မဟုတ္ သန္းေရႊႀကိဳးဆြဲ ကခိုင္းသလို ကေနၾကရသလား ဆိုတာ အားလံုးစဥ္းစားစရာ ျဖစ္သြားတယ္။ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ၃ ႏွစ္ၾကာလာတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ ႐ိုးသားမႈမရွိေၾကာင္း ဘူးေပၚသလိုေပၚလာေတာ့တယ္။ၾကံ႕ဖြတ္အစိုးရလည္း အရွက္တကြဲျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ တကယ္ ေတာ့ သူတို႔ ေျပာေန လုပ္ေနတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုျပင္ေရးဆိုတာရယ္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာရယ္ဟာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု ပိုမို ခိုင္မာေရးကိုဘဲ ဦးတည္ေနတာျဖစ္တယ္။ ဘယ္လိုမွ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအစစ္အမွန္ဆီကို ဦးတည္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ေၾကာင္းအားလံုးသေဘာေပါက္ၾကၿပီးျဖစ္တယ္။

ဒါေၾကာင့္ UNFC အဖြဲ႔ဝင္ေတြ ၂၀၁၃ ခု ဒီဇင္ဘာလ၁၈-၂၀ ရက္ေန႔ KNU နယ္ေျမ ေလးဝါးမွာ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးမယ့္ အစည္းအေဝး ကို ရက္ေရႊ႕ဆိုင္းတာ၊လဝက ဝန္ႀကီး ဦးခင္ရီ၊ MPC လွေမာင္ေရႊတို႔ ဇင္းမယ္မွာ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ခံေရး အေၾကာင္းျပၿပီးUNFC နဲ႔ လာေတြ႔တာ၊ ၂၀၁၄ ဇန္နဝါရီလ ၁ ရက္ေန႔ ေရႊကုကၠဳိမွာက်င္းပတဲ့ ကရင္ႏွစ္သစ္ကူးေန႔ကိုဦးေအာင္မင္း လာတက္တာ၊ ဇန္နဝါရီလ ၄-၅ ရက္ေန႔မွာ KNU ေခါင္းေဆာင္မ်ားက သမတသိန္းစိန္၊ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ မင္းေအာင္လႈိင္တို႔ကို သြားေတြ႔ဆံု တာ စတဲ့ lobby လုပ္သေယာင္ ကပ္ဖားသေယာင္နဲ႔ ၿဖိဳခြဲေရးလုပ္ငန္းေတြကို ခပ္စိတ္စိတ္ အေတာမသတ္ လုပ္လာတာ ေတြ႔ရတယ္။

စစ္အုပ္စုရဲ႕ရည္မွန္းခ်က္
အရင္တံုးက နဝတ/နအဖ ဖက္ဆစ္စစ္အုပ္စုရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ဟာျပည္သူတရပ္လံုးကို ကၽြန္ျပဳထားဖို႔ ၂၀၀၈ ခု ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ေပၚေပါက္ေရးျဖစ္ၿပီးမဟာဗ်ဴဟာလုပ္ငန္းေတြအျဖစ္ အတုအေယာင္အမ်ဳိးသားညီလာခံကို အခ်ိန္အၾကာႀကီး ဆြဲၿပီးေရးတာ၊တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြကို အပစ္အခတ္ရပ္စဲၿပီး နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔သပ္သွ်ဳိၿဖိဳခြဲတာေတြ လုပ္ေဆာင္လာခဲ့တယ္။

ဒီကေန႔ ဖက္ဆစ္သန္းေရႊ ႐ုပ္ေသး အရပ္ဝတ္လဲ သမတဦးသိန္းစိန္အစိုးရရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ဟာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု ခိုင္မာေရးျဖစ္ၿပီး မဟာဗ်ဴဟာလုပ္ငန္းေတြအျဖစ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ဟန္ျပျပင္ဆင္ေရးလုပ္ငန္းနဲ႔ ဟန္ျပၿငိမ္းခ်မ္း ေရးလုပ္ငန္းတို႔ကိုအခ်ိန္ဆြဲ လုပ္ဖို႔ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သိန္းစိန္၊ ေရႊမန္း၊ မင္းေအာင္လႈိင္တို႔ရဲ႕ ဖြဲ႔စည္းပံုျပင္ဆင္ေရးဟာ ဘယ္လိုမွ ဒီမိုကေရစီစံၫႊန္းေတြနဲ႔ အညီ ျပင္ဆင္ခ်င္တာမဟုတ္ဘဲအေရးမပါတဲ့အခ်က္ေတြျပင္၊ ၂၀၀၈ ဥပေဒ ကို ပိုခိုင္မာေစၿပီး ျပည္သူေတြကို ဆက္လက္ ကၽြန္ျပဳထားေရးျဖစ္တယ္။ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုရာမွာလည္း နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ သပ္သွ်ဳိၿဖိဳခြဲၿပီး လက္နက္ခ်အညံ့ခံေရး၊တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစု မ်ား အမ်ဳိးျဖဳတ္ေရးျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသား ျပည္သူတရပ္လံုးကမိမိတို႔မူလပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ဒီမိုကေရစီအေျခခံ လူ႔အခြင့္ အေရးနဲ႔ တိုင္းရင္းသားမ်ား တန္းတူစစ္မွန္ တဲ့ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရးကို တညီတၫြတ္တည္း ဦးတည္ခ်ီတက္ ၾကရမွာျဖစ္တယ္။

စစ္မွန္ေသာဒီမိုကေရစီဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရး
ဒီမိုကေရစီအေျခခံလူ႔အခြင့္အေရးရဲ႕ မူလပိုင္ရွင္အစစ္အမွန္ဟာျပည္သူလူထုျဖစ္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ တိုင္းရင္း သားေခါင္းေဆာင္မ်ား ခ်မွတ္ထားတဲ့ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ ျပည္ေထာင္စုပိုင္ရွင္ အစစ္အမွန္ဟာလည္း ကခ်င္၊ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ ခ်င္း၊မြန္၊ ျမန္မာ၊ ရွမ္း၊ ရခိုင္စတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။ ဘယ္လူမ်ဳိး၊ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္း၊ဘယ္ ပုဂၢဳိလ္ကမွ ပိုင္ဆိုင္ထားတာ မဟုတ္ပါ။ ေတာင္းစရာလည္းမဟုတ္၊ ေပးစရာလည္းမဟုတ္ပါ။မိမိတို႔တရားဝင္ ပိုင္ဆိုင္ ထားတဲ့ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးနဲ႔ တိုင္းရင္းသားတန္းတူအခြင့္အေရးအရစစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္ စုႏိုင္ငံေတာ္ကို ျပည္သူ႔စြမ္းအားနဲ႔ တည္ေဆာက္ၾကရမွာျဖစ္တယ္။

ဗမာျပည္ရဲ႕ အေျခခံျပႆနာဟာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပႆနာျဖစ္တယ္ဆိုတာႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ ထပ္ခါ ထပ္ခါ ေျပာခဲ့ ၿပီးျဖစ္တယ္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာဆိုတာကေတာ့ ဒီမိုကေရစီဆိတ္သုဥ္းမႈနဲ႔ တိုင္းရင္းသား တန္းတူအခြင့္အေရး ဆံုး႐ႈံးမႈျပႆနာဘဲျဖစ္တယ္။ ဒီမိုကေရစီအေရးနဲ႔ တိုင္းရင္းသားမ်ားတန္းတူေရးအတြက္ ၁၉၄၈ ခု လြတ္လပ္ေရးရတဲ့အခ်ိန္ကစၿပီးဒီေန႔အထိ ႏွစ္ ၆၀ ေက်ာ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ရဲေဘာ္ေတြ ေထာင္ေသာင္းခ်ီၿပီး အသက္ေပးလႉခဲ့ၾက တယ္။ျပည္သူလူထု အသက္ အိုးအိမ္ ဥစၥာပစၥည္းေတြလည္း ကုေဋကုဋာေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာ ဆံုး႐ႈံးခံၾကရတယ္။အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ဟာ က်ဆံုးသြားၾက တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ မိဘျပည္သူေတြအေပၚ သစၥာ မေဖာက္မျပန္လက္တြဲညီညာခ်ီတက္ၾကရမွာျဖစ္တယ္။

အရင္က ျပည္သူတရပ္လံုးလိုလားတဲ့ ဒီမိုကေရစီကိုေရာ၊တိုင္းရင္းသားတန္းတူေရးကိုေရာ ေက်ာခိုင္းအ႐ႈံုးေပးလိုက္ ၾကတဲ့ သခင္စိုး၊ သိန္းေဖျမင့္၊ဝိဓူရသခင္ခ်စ္ေမာင္၊ သခင္တင္ျမ၊ ေမာင္စူးစမ္း၊ ေက်ာ္ဝင္း၊ ေစာဟန္တာသာေမႊး၊ ဗိုလ္လင္းထင္၊ဆခံုတင္ယိန္းနဲ႔ အျခားသစၥာေဖာက္ေတြဟာ သမိုင္းတရားခံဘဝအျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ခံရမွာ ျဖစ္တယ္။

ဒါေၾကာင့္…
(၁) ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ဒီမိုကေရစီစံၫႊန္းနဲ႔အညီျပင္ဆင္ေရး၊ စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု ဖြဲ႔စည္းပံုမူၾကမ္း ျပင္ဆင္ထားေရးအတြက္ျပည္သူ႔စြမ္းအားနဲ႔ တိုက္ပြဲဝင္ၾကၿပီး၊
(၂) တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြဟာ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုေအာက္ ေခါင္းငံု႔မဝင္ ဒူး မေထာက္ဘဲ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္အရ တိုင္းရင္းသားမ်ားတန္းတူေရးရွိတဲ့ စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီဖက္ဒရယ္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒအတြက္ အေျခခံမူေက်ာ႐ိုးframework ရၿပီးမွသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလက္မွတ္မယ့္ လိုင္ဇာမူအတိုင္း တည့္ တည့္မတ္မတ္ခံယူရပ္တည္ၾကမယ္ လို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။

(တိမ္ၾကားမင္းေခါင္တင္ျပသည္)

အနီလား၊ အစိမ္းလား သမၼတ ျဖစ္လို သူမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး သံသရာထဲက၂ဝ၁၅ ပုစၧာ

၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲ သည္ ေဝးေနေသးသည္ ဟု လည္း ဆို၍ မရေတာ့။ ထုိေရြးေကာက္ ပြဲသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး အခင္း အက်င္း အေျပာင္း အလဲ မ်ားႏွင့္ ပရိသတ္ စိတ္ဝင္တစား ရွိေနမည့္ ႏိုင္ငံ၏ ေခါင္းေဆာင္ သမၼတေနရာ အတြက္ ေရြးခ်ယ္ပြဲျဖစ္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အနာဂတ္ကို အဆံုး အျဖတ္ေပးမည့္ အဓိက က် သည့္ ျဖစ္စဥ္ တစ္ရပ္ပင္ ျဖစ္သည္။

သမၼတ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ရန္ အသင့္ျဖစ္ေနေၾကာင္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အႀကီးဆံုး ႏုိင္ငံေရး ပါတီႏွစ္ရပ္ျဖစ္ သည့္ ျပည္ေတာင္စု ႀကံ့ခိုင္ေရး ႏွင့္ ဖြံ႔ျဖိဳးေရး ပါတီ ဥကၠ႒ သူရ ဦးေရႊမန္း ႏွင့္ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တို႔၏ တရားဝင္ ေျပာၾကားထားမႈေၾကာင့္ လည္း လူအမ်ား စိတ္ဝင္တစား ရွိေနသည့္ အ ေၾကာင္းရင္း လည္း ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ျပင္ အသြင္ေျပာင္း သံသရာထဲ တြင္ တဝဲ လည္လည္ ျဖစ္ေနသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေျပာင္းအလဲ အတြက္ အလွည့္အေျပာင္း တစ္ခု အျဖစ္လည္း ျပည္သူမ်ား ကေမွ်ာ္လင့္ထားၾကမည္သာျဖစ္သည္။

ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ၊ သမၼတ အိပ္မက္ႏွင့္ ၫြန္႔ေပါင္းအစိုးရ

 ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ အျဖစ္ ေရြးေကာက္ တင္ေျမာက္ခံ ထားရေသာ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ နာယက သူရ ဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ တို႔သာ ၂ဝ၁၅ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲ တြင္ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္မွ ထပ္မံဝင္ေရာက္ အေရြးခ်ယ္ခံ ရပါက သမၼတေနရာ အတြက္ ထိပ္တိုက္ ေတြ႕ဆံု ရမည္ ျဖစ္ျပီး တစ္ဦး သာ သမၼတျဖစ္ခြင့္ ရွိေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။

သမိုင္းေနာက္ခံ အေၾကာင္းအရင္း မ်ား မည္သို႔ပင္ ရွိေစကာမူ ယခု ဒီမိုကေရစီ မ်ိဳးေစ့ ကိုအပင္ေပါက္ရန္ ဝိုင္းဝန္း ပ်ဳိးေထာင္ေနသည့္ အခ်ိန္တြင္ အပင္ ၾကီးထြားေစရန္ အဟန္႔ အတားျဖစ္ေစ မည့္ ထိပ္ဆံုးက အေၾကာင္းအရင္းမွာ အာဏာ ႏိုင္ငံေရးျဖစ္ေၾကာင္း မနီးမေဝး အခင္းအက်င္း မ်ားက သက္ေသခံ လ်က္ ရွိေနသည္။

ယခု အေရးၾကီး တစ္ခ်က္ အေန ျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတ ျဖစ္ခြင့္ကို ကန္႔သတ္ထားေသာ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒပါ သမၼတ အရည္အခ်င္း ပုဒ္မ ၅၉ (စ) သည္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ၏ အဖုအထစ္ အထံုးတစ္ခု အျဖစ္ ရွိေနရာ ထုိအထံုးကို ျဖည္ရမည္သာ ျဖစ္သည္။ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ ေထာက္ခံမႈ မရလွ်င္ သူရ ဦးေရႊမန္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ ျပည္ေထာင္စု ႀကံ့ခိုင္ေရး ႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ အေနျဖင့္လည္း ႏိုင္ငံကို ဆက္လက္ ဦးေဆာင္ရန္မွာ စြန္႔စား လြန္းရာ ေရာက္ေန မည္ ျဖစ္ သည္။

အျပန္အလွန္ အားျဖင့္ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အေနႏွင့္ ျပည္ေထာင္စု ႀက့ံခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ပါတီ၏ ေထာက္ခံမႈမရဘဲ ႏိုင္ငံကို ဦးေဆာင္ ရန္မွာလည္း စြန္႔စားမႈႀကီး တစ္ရပ္ ျဖစ္ သည္။ လက္ရွိ အာဏာရ ထားသည့္ သူမ်ားက စိတ္ေစတနာ ထက္သန္စြာ ျဖင့္ ေရာ့အင့္ဆိုျပီး အာဏာ လႊဲေျပာင္း ေပးခဲ့ေသာ ျဖစ္စဥ္ ကမၻာေပၚ တြင္မရွိ။

”ၫြန္႔ေပါင္း အစိုးရ မဖြဲ႕စည္းေရးမူ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွာ မရွိပါဘူး”ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က ေျပာထားျပီး သူရ ဦးေရႊမန္း ကလည္း ”၂ဝ၁၅ ေရႊးေကာက္ ပြဲ အျပီး ၫြန္႔ေပါင္း အစိုးရတစ္ရပ္ ေပၚေပါက္လာႏုိင္ သည္”ဟု ေျပာၾကားထားသည္။

သို႔ျဖစ္၍ သူရ ဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တုိ႔ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ ဆံုေရး ေရွာင္ရွားႏုိင္ရန္ အတြက္ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္ တို႔မွ ဝင္ေရာက္ ေရြးအခ်ယ္ ခံရမည္ ျဖစ္ သည္။

ထိပ္တိုက္ ရင္ဆိုင္ျပီး ႏိုင္ငံေရး အက်ပ္အတည္း မျဖစ္ရန္ ေခါင္းေဆာင္ ႏွစ္ဦး စလံုးက ဆႏၵ ရွိေနသည္မွာ ေပၚ လြင္ေနေသာ္လည္း တကယ္တမ္း ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အေပၚ သက္ေရာက္မႈ ႀကီးၾကီးမားမား ရွိေနသည့္ အေၾကာက္တ ရားမ်ားျဖင့္ လႊမ္းမိုးခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရး အိပ္မက္ တေစၧ ေျခာက္လွန္႔ ခံရမႈက လြယ္လြယ္ႏွင့္ ကု စားႏိုင္ မည္ေလာ။ ပေဒသရာဇ္ အေငြ႕အသက္ ကလည္း မေပ်ာက္ေသး။ စစ္ေအးေခတ္ လြန္သြား ေသာ္လည္း ကြန္ျမဴနစ္ အမူအက်င့္ အားေကာင္းေနဆဲ၊ အာဏာရွင္ စနစ္ဆီ မွလည္း အာဏာရွင္ စိတ္ဓာတ္ မ်ားကို သာ အေမြ ရထားၾကရာ အျပန္အလွန္ ဖယ္ထုတ္ျခင္း အျပဳအမူမ်ားကို အဆံုး သတ္မွသာ တစ္ေခတ္ တစ္ခါက အာရွတြင္ ရွိ ခဲ့ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဂုဏ္သိကၡာ ကို ျပန္လည္ရႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။

အက်ိဳး စီးပြားခ်င္း ထိပ္တိုက္ ေတြ႕ ဆံုသည့္ အခါ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္း မ်ားကလည္း အတက္အက် ျဖစ္တတ္ သည္က အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံ ၏ မျပီးဆံုး ေသးသည့္ ဆႏၵျပပြဲ မ်ားက မီးေမာင္း ထိုးျပေနသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ သမိုင္း ေၾကာင္းအရ ေနာက္ဆံုးတြင္ အာဏာ ႏိုင္ငံေရးက အစဥ္အေမွာင္ တိုက္သြင္းခဲ့ သည္။ လူဟူသည္ အမွား မကင္းသည့္ သေဘာ ျဖစ္ေသာ္လည္း အစဥ္ ျဖစ္ေန ပါက ျမန္မာႏိုင္ငံ သားမ်ား ညံ့ရာက် မည္ျဖစ္သလို ႏုိင္ငံေရး တြင္လည္း အၿမဲ မွားေနသည္က မျဖစ္သင့္။

ကန္႔လန္႔ကာမည္သူ ဖြင့္မည္နည္း

လက္ရွိ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ အရ လႊတ္ေတာ္က ဒုတိယ သမၼတ သံုး ဦး ေရြးခ်ယ္ ရမည္ျဖစ္ျပီး ျပည္သူမ်ားက ေရြးေကာက္ တင္ေျမႇာက္ ခြင့္မွာ ဒုတိယ သမၼတ ႏွစ္ေန ရာသာရွိ၍ လႊတ္ေတာ္ တြင္ ရွိေနေသာ တပ္မေတာ္သား အစု အဖြဲ႕ မ်ားက တင္သြင္းသည့္ ဒုသမၼတ တစ္ေနရာတို႔ ျဖစ္သည္။

၂ဝ၁၂ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲ၏ ရလဒ္ကို ျပန္ၾကည့္ပါက အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ျပည္သူမ်ား ၏ ေထာက္ခံမႈကို အျပည့္အဝ ရရွိထားျပီး တိုင္းရင္း သား ေဒသမ်ားတြင္ တိုင္းရင္း သားပါတီ မ်ားကသာ လႊမ္းမိုးႏိုင္သည္ ကိုေတြ႕ရမည္ ျဖစ္သည္။ ဤေနရာတြင္ သမၼတ ျဖစ္ရန္ အတြက္ လႊတ္ေတာ္ထဲ၌ တိုင္းရင္းသား တို႔၏ ေထာက္ခံမႈကို အျပည့္အဝ ရရွိရန္ လိုအပ္သည္ မွာလည္း သမၼတ ေရြးခ်ယ္ေရး မဲ အေရအတြက္ ၂ဝဝ က အေရးပါသည့္ အေရ အတြက္ ျဖစ္ေနသည္။ တိုင္းရင္း သား ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ မ်ား အေနျဖင့္ သမၼတ ျဖစ္လိုေၾကာင္း မည္သူကမွ် ဖြင့္ဟ ေျပာဆိုမႈ မရွိေသးေသာ္လည္း တိုင္းရင္းသား မ်ား၏ ေထာက္ခံမႈ မွာ မူျမန္မာ့ ႏိုင္ ငံေရး အခင္းအက်င္း၏ ေနာက္ ထပ္ ဖြင့္လွစ္ ရမည့္ တံခါး တစ္ခ်ပ္ ျဖစ္ ေနသည္က ေသခ်ာပါသည္။

ပါလီမန္ေခတ္ လူမ်ိဳးစု လႊတ္ေတာ္ အသြင္ေဆာင္ေသာ အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္သည္ တိုင္းႏွင့္ျပည္နယ္ ၁၄ ခုကို အခ်ိဳးညီစြာ ကိုယ္စားျပဳျပီး တူညီေသာ ကိုယ္စားလွယ္ မ်ား အေရအတြက္ ကိုေစလႊတ္ ရျခင္းျဖစ္သည္။ ဤႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းသည္ တိုင္းရင္းသားမ်ား ၏ ေထာက္ခံမႈမွာ လြန္စြာ အေရး ပါေၾကာင္း ေတြ႕ျမင္ ရမည္ျဖစ္ သည္။ အခင္းအက်င္း အရ လႊတ္ေတာ္ တြင္ ရွိေနေသာ တိုင္းရင္းသား ကိုယ္စားလွယ္ အမ်ားစု က အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ပိုင္း ဆိုင္ရာ အခက္အခဲ မ်ားကို လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ သူရ ဦးေရႊမန္း ထံမွ တစ္ဆင့္ ေျဖရွင္းေဆာင္ရြက္ေနရသည္။

လက္နက္ပုန္းမ်ားကလည္း မေန

ထိုသို႔ေသာ အေျခအေန မ်ားထဲတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ႏုိင္ငံေရး အေျပာင္း အလဲ၌ ေနရာမရေသာ ႏိုင္ငံေရး အစု အဖြဲ႕မ်ား၏ လႈပ္ရွားမႈ မွာလည္း ျမန္မာ ႏုိင္ငံေရး ရင့္က်က္မႈ ကို စိန္ေခၚႏုိင္ သည့္အင္အားစု အျဖစ္ တပ္ေပါင္းစုအ သြင္လည္း ျမင္ေတြ႕လာႏုိင္သည္။

ျပည္ေထာင္စု ႀကံ႕ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ ၿဖိဳးေရးပါတီႏွင့္ အမ်ိဳးသား ဒီမုိကေရစီ အဖဲြ႕ခ်ဳပ္ ပါတီတို႔တြင္ ေနရာမရေသာ သူမ်ား အေနျဖင့္ မိမိတို႔၏ ႏိုင္ငံေရး သိကၡာျပန္ရရန္ အ တြက္ ၂ဝ၁၅ မတိုင္မီ လႈပ္ရွားၾက ရမည္ျဖစ္ၿပီး အမ်ားစုမွာ ႏိုင္ငံေရး ပါးနပ္ေသာ တက္ၾကြ လႈပ္ရွား သူမ်ား ျဖစ္သည္။

လက္ရွိ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အေနျဖင့္ အဆိုပါ စိန္ေခၚမႈ မ်ားကို ဆက္လက္ ရင္ဆိုင္ရန္ ၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္တြင္ သမၼတ အျဖစ္ ဆက္လက္ အေရြးခ်ယ္ခံ မည္ ဆိုပါက လက္ရွိ ရရွိထားေသာ ႏိုင္ငံေရး ဂုဏ္သိကၡာ အတြက္ အၾကီးမားဆံုး စိန္ေခၚမႈ တစ္ရပ္ ျဖစ္ေနၿပီး ျပည္ေထာင္စု ႀကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ပါတီတြင္း ညီၫြတ္ေရး ကိုလည္း ထိခိုက္မည္ ျဖစ္သည္။ ျဖစ္ေပၚေနဆဲ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲကို တာထြက္ေကာင္းႏိုင္ ရန္ အေျခခံေကာင္း မ်ားကိုျပင္ဆင္ေပး ရင္း သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ က အႏိုင္ႏွင့္ ပိုင္း သည္ကသာသမိုင္းတြင္ ဂုဏ္သတင္းေမႊး ပ်ံ႕ေနမည္ျဖစ္သည္ဟု အခ်ဳိ႕ကဆိုသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံေရး နာတာရွည္ေရာ ဂါသည္ ေဆးၿမီးတိုျဖင့္ ကုသရန္  မျဖစ္ႏိုင္။ လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း သို႔ ဝင္ေရာက္ ေနေသာ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီ မ်ားမွာ ျမန္မာ့ႏိုင္ ငံေရး အေျပာင္းအလဲကို တစ္ စိတ္တစ္ေဒသ အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳ ဆုေပးဒဏ္ေပး စနစ္သာ ျဖစ္သည္။

ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ မ်ား လက္ရွိအစိုးရ အေျပာင္းအလဲ မ်ားတြင္ ေမွ်ာ္မွန္းထားသေလာက္ ဝင္ေရာက္ မလာသည္ ကလည္း ၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္ ႏိုင္ငံေရး ကိုသာ ေစာင့္ ၾကည့္ေန ၾကျခင္းျဖစ္ၿပီး ဟန္ေဆာင္ ေျပာင္းလဲသည္ ဆိုပါက လည္း ၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ တြင္ အေျဖ ေပၚမည္သာ ျဖစ္သည္။

ကမၻာ့ အႀကီးဆံုး ေစ်းကြက္ျဖစ္သည့္ ဥေရာပႏွင့္ အေမရိကေစ်းကြက္က လက္ခံသည့္ အစိုးရ တစ္ရပ္ျဖစ္မွသာ ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ မ်ားက ဝင္လာႏိုင္ မည္ျဖစ္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို အားျဖည့္ ေပးမည့္ ေလာင္စာ ရမည္ျဖစ္သည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာ ေနသည့္  ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒမျပင္ဆင္မီ ႀကီး ေလးႀကီး ေတြ႕ဆံုမွ သာ ႏိုင္ငံ ေရး အေျဖတစ္ခု ရမည္ ျဖစ္သည္။

၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္တြင္ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ ႏိုင္ငံေရး ေျဖေလွ်ာ့မႈ အေပၚ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မ်ားကို ကိုင္တြယ္ရန္မွာ  လႊတ္ေတာ္တြင္ အမတ္ အမ်ားဆံုး အႏိုင္ရသည့္ ပါတီ တစ္ရပ္ တည္းကေတာ့ အထိအခိုက္ နည္းနည္းျဖင့္ ေဆာင္ၾကဥ္းေပးႏိုင္မည္ မဟုတ္သည္ ကို သင္ခန္းစာ ယူဖြယ္ အတိတ္ ျဖစ္ရပ္ မ်ားက ရွိေနသည္။

အျပန္အလွန္ ေသြးတိုးစမ္းမႈႏွင့္ ဆက္ခံရဦးမည့္ အေမြမ်ား

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ သူရ ဦးေရႊမန္း တို႔ သမၼတ ျဖစ္ရန္ အတြက္ အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈ ရွိေၾကာင္းကို ေနျပည္ေတာ္ တြင္ သတင္းေထာက္ မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ သည့္ျဖစ္ရပ္ က ျပသေနသည္။

”ဥကၠ႒ႀကီး အေနနဲ႔ ၂ဝ၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲ ကို တရား မွ်တစြာ ယွဥ္ျပိဳင္မယ္ ဆိုရင္ ကြၽန္မကို သမၼတ မျဖစ္ေအာင္ ကန္႔သတ္ ထားတဲ့ အခ်က္ေတြ ျပင္ ဆင္ ေပးရ မယ္” ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က ေျပာထားခဲ့ၿပီး သူရဦးေရႊမန္းက လည္း ”၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ အတတ္ႏိုင္ဆံုး တရား မွ်တေအာင္ေဆာင္ ရြက္ေပးမယ္” ဟုႏွစ္ဦး သား သတင္းမီဒီ ယာ မ်ား၏ေရွ႕တြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

 ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ အရ အရပ္သား အစိုးရ တစ္ရပ္ အျဖစ္ အသြင္ ကူးေျပာင္းႏိုင္ေသာ္ လည္း ယခု ဖြဲ႕စည္းပံုျဖင့္ ေရွ႕ဆက္၍ မရ။

 ျပင္ဆင္ရမည္ ဆိုသည္ ကလည္း အာဏာရ ျပည္ေထာင္စု ႀကံ႕ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ျဖိဳးေရး ပါတီ ဒုတိယ ဥကၠ႒ႏွင့္ အတြင္းေရးမွဴး တို႔ ကိုယ္တိုင္ လႊတ္ေတာ္တြင္ တင္သြင္း ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ မည္သည္ အတိုင္း အတာအထိ ျပင္ဆင္မည္ ဆို သည္ကမူ ျပည္သူမ်ား ၏ ဆႏၵ အေပၚ မူတည္၍ လာမည့္ ၂ဝ၁၄ ႏွစ္သစ္ တြင္ သိျမင္ရမည္ ျဖစ္သည္။

တာဝန္ယူ တာဝန္ ခံရေသာ အစိုးရ မည္သည္ ယခင္အစိုးရ၏ ဆိုးေမြေကာင္း ေမြကို ျငင္းဆန္၍ မရႏိုင္။ ျမစ္ဆံု စီမံကိန္း ျပႆနာက ၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္ အတြင္း သမၼတ ျဖစ္မည့္ သူမ်ားကို ေစာင့္ဆိုင္း ေနသည္။ လယ္ယာေျမ အသိမ္းခံထား ရသည့္ လက္ပံေတာင္းေတာင္က ျပည္သူေတြ၏ ဒဏ္ရာက အကင္းမေသ ျဖစ္ေနဆဲ၊ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာ ႏွင့္ သိမ္းပိုက္ ထားေသာ လယ္ယာေျမ ကိစၥကလည္း အေျဖမေပၚေသး။ ဘာသာေရး လူမ်ိဳးေရး ပဋိပကၡ အသြင္ေပၚ ေစရန္ ခ်ိန္ကိုက္ဗံုး မ်ားကလည္း ေဖာက္ ခြဲေနဆဲ၊ ႏိုင္ငံေရး ေျပာင္းလဲလာသည့္ ႏွင့္ ဖြံ႔ျဖိဳးမႈ အတြက္ ေပးဆပ္ရမည့္ အရင္း အႏွီး၊ စားပြဲ ဝိုင္းေပၚ တက္လာေသာ္ လည္း အခ်ိန္ မေရြး ျဖစ္ ပြားေနသည့္ ျပည္တြင္းစစ္၊ အာဏာရွင္ ဆန္ဆန္ ေဟာေဟာဒိုင္းဒိုင္း လုပ္ေဆာင္ေန သည့္ အစိုးရ ယႏၱရား၊ ႏိုင္ငံေရးေျပာင္း လဲသေလာက္ လိုက္ပါ မေျပာင္းႏိုင္ေသာ ဆင္းရဲ မြဲေတမႈက ခ်ိန္ကိုက္ဗံုးမ်ားပင္ ျဖစ္ၿပီး၊ …

ရခိုင္ပဋိပကၡကလည္း ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲတြင္ ထပ္မံေပၚေပါက္လာ ႏိုင္သည့္စိတ္မခ်ရေသးသည့္ဖြဲမီး ျဖစ္ေန ပါေသးသည္။

လက္ရွိ ကမၻာ့ႏိုင္ငံ မ်ား ေတြ႕ႀကံဳ ေနသလို ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္း ျဖစ္သည့္ ႏိုင္ငံမ်ား အျပန္အလွန္ လႊမ္းမိုးမႈကို လြန္ဆန္ရန္ မွာလည္း လက္ေတြ႔တြင္ တ ကယ္ေတာ့ လြယ္ကူသည္ ေတာ့ မဟုတ္ေပ။ အိမ္နီးခ်င္း တ႐ုတ္ ႏိုင္ငံႏွင့္ ေဒသတြင္း ႏိုင္ငံမ်ား၏ ေတာင္ တ႐ုတ္ ပင္လယ္ အေရး အားၿပိဳင္မႈ၊ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ၏ အာရွေပၚလစီ တို႔ ကို ရင္ဆိုင္ရမည့္ အာဆီယံ ဥကၠ႒ တာ ဝန္ထမ္းေဆာင္မည့္ ႏိုင္ငံ အတြက္က ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ ေလးစားသည့္ အစိုး ရ တစ္ရပ္ ျဖစ္မွသာ ေဒသတြင္း စိန္ေခၚ မႈ  ကိုင္တြယ္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။

အေျခအေန အရပ္ရပ္ ၏ စိန္ေခၚ မႈမ်ားကို ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္းရန္မွာ ၫြန္႔ ေပါင္း အစိုးရ တစ္ရပ္ျဖစ္မွသာ မလို လားအပ္ေသာ ႏိုင္ငံေရး အက်ပ္အတည္း ကိုေရွာင္ လႊဲႏိုင္ေတာ့ မည္လား။

ယခု က်င့္သံုးေနေသာ ဖဲြ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒအရ သမၼတ အမည္စာရင္းကို အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္တြင္ ၂ ေနရာ ေရြးခ်ယ္ရ မည္ျဖစ္ေသာ္ လည္း ယေန႔ အထိ သမၼတ ျဖစ္လိုေၾကာင္း တရားဝင္ ႏုတ္ဟ ဖြင့္ဆို ေၾကညာထား သူမွာ လက္ရွိ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ နာယက သူရ ဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တုိ႔သာ ရွိေန ေသးသည္။

ေနာက္ထပ္ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ပါတီႏွင့္ လက္ရွိ အာဏာရ ျပည္ေထာင္စု ႀကံ႕ခိုင္ေရး ႏွင့္ ဖြ႔ံျဖိဳးေရး ပါတီ တို႔သည္လည္း သူရဦးေရႊ မန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အျပင္ သမၼတ ေနရာ အတြက္ ၾကိဳတင္ ေၾကညာထား ျခင္း မရွိသည္က ထိပ္တိုက္ ေတြ႔ဆံုရန္ ဆႏၵ မရွိဆိုသည့္ သေဘာျဖစ္ေန မည္ေလာ။ အျခားႏိုင္ငံေရး ပါတီ မ်ားတြင္ သမၼတ ေနရာ အတြက္ အသံမထြက္ေသးသည္ မွာ ေမးစရာ ပုစၧာတစ္ခုျဖစ္ေနၿပီေလာ။

အထူးသျဖင့္ အမ်ိဳးသား လႊတ္ ေတာ္တြင္ ေရြးေကာက္ခံ ရသည့္ သမၼတ ေနရာ အတြက္ တိုင္းရင္းသား ကိုယ္စား လွယ္ ေလာင္းမ်ား ထဲတြင္ သမၼတ ျဖစ္ ခ်င္ေၾကာင္း မည္သူ ကမွ် ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုမႈ မရွိေသးျခင္းသည္ပင္ ၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္ နီးလာသည္ႏွင့္ အမွ် အေရးပါလာေသာ ဝွက္ဖဲ တစ္ခ်ပ္ အျဖစ္ တိတ္ဆိတ္စြာ ရွိေနသည္ျဖစ္ ပါ သည္။

စိုင္းေနာင္
(လႊတ္ေတာ္သတင္းေထာက္တစ္ဦးအျမင္)

“ၿငိမ္းခ်မ္းေရး” ကားပါမစ္မ်ား အျပင္းအထန္ ေဝဖန္ခံေနရ

၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ကရင္ျပည္နယ္ ဖားအံျမိဳ႕တြင္ က်င္းပေသာ ႏွင့္ အစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအၾကား ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ (ဓာတ္ပံု – ဧရာဝတီ)

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ရာစုႏွစ္မ်ားစြာ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီျဖစ္ေသာ တိုင္းရင္းသား ပဋိပကၡမ်ား အဆံုးသတ္ႏိုင္ေရး အားထုတ္ရာတြင္ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ တင္သြင္းခြင့္ ပါမစ္မ်ားက လူအမ်ား ေျပာစရာ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ လက္ခံရရွိသူမ်ားက အစိုးရက လိုင္စင္ထုတ္ေပးမည္ဟု အာမခံျခင္းသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ကာကြယ္ၾကသည္။ ေဝဖန္သူမ်ားကေတာ့ “ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလက္ေဆာင္” ပါမစ္မ်ား ဆိုသည္မွာ လာဘ္ေပးျခင္းထက္ အနည္း ငယ္မွ်သာ ပုိသည့္အရာျဖစ္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။
အစိုးရဘက္မွ အဓိက ၿငိ္မ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေစ့စပ္သူ ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္း လက္မွတ္ေရးထိုးထားသည့္ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ တင္သြင္းခြင့္ ပါမစ္ စာရြက္မ်ားကို စာအိတ္မ်ား အတြင္း ထည့္၍ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၁၂ ရက္ေန႔က ေနျပည္ေတာ္တြင္ က်င္းပသည့္ ၆၆ ႏွစ္ေျမာက္ ျပည္ေထာင္စုေန႔ အခမ္းအနားတြင္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕ အသီးသီးသို႔ လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးအပ္ခဲ့သည္။ ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္း ကိုယ္တိုင္ ေပးအပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားက ေျပာၾကသည္။
အစိုးရက တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ တႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာျဖင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္ ရရွိႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားေနသည့္ အခ်ိန္တြင္ ေငြအေျမာက္အမ်ား ရွာေဖြႏိုင္သည့္ ရာႏွင့္ခ်ီေသာ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္တင္သြင္းခြင့္ ပါမစ္မ်ားကို တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ ႀကီးငယ္ အစံု လက္ခံရရွိခဲ့သည္။ ဇိမ္ခံကား ပါမစ္မ်ားကို အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၁၀၀၀၀၀ ခန္႔ျဖင့္ ျပန္လည္ေရာင္းခ်ႏိုင္သည္။
အႀကီးဆံုး တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားျဖစ္သည့္ ၀ျပည္ ေသြးစည္း ညီညြတ္ေရးတပ္မေတာ္ (UWSA)၊ ကရင္ အမ်ိဳးသားအစည္းအ႐ံုး (KNU) ႏွင့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ (NMSP) တို႔သည္ ကားပါမစ္ ၁၂၀ စီ သို႔မဟုတ္ ထိုထက္ပို၍ ရရွိ ၾကသည္ဟု အဆိုကိစၥႏွင့္ နီးစပ္သူမ်ား၏ အဆိုအရ သိရသည္။
ကိုးကန္႔တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ ျဖစ္သည့္ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ မဟာမိတ္တပ္မေတာ္ (NDAA) ကို အနည္းဆံုး ကားပါမစ္ ၁၀၀ခု ခ်ထားေပးခဲ့သည္ ဟုသိရသည္။ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႕ငယ္မ်ားျဖစ္သည့္ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ (ေျမာက္ပိုင္း) ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ အက်ိဳးျပဳ ကရင္တပ္မေတာ္( DKBA) ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္ တပ္ဦး (ABSDF) တို႔က ကားပါမစ္ ၆၀ စီ ရရွိခဲ့သည္။
ကရင္ အမ်ိဳးသား အစည္းအ႐ံုး (KNU) ၏ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ေစာကြယ္ထူး၀င္း က ၎တို႔အဖြဲ႕အတြက္ ကားစီး ေရ ၁၂၀ တင္သြင္းခြင့္လိုင္စင္ ရရွိခဲ့ေၾကာင္း အတည္ျပဳေျပာၾကားလိုက္ၿပီး ကားပါမစ္မ်ားကို အဖြဲ႕၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားအတြက္ သံုးစြဲသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ အတြက္အသံုးျပဳမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ အစိုးရ၏ လက္ေဆာင္ကို အဖြဲ႔ အစည္း၏ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈအတြက္ ေငြေၾကးအျဖစ္အသြင္ေျပာင္းသည့္ အေနျဖင့္ ပါမစ္မ်ားကို ေရာင္းခ်ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု သူက ဆိုသည္။
KNU သည္ မၾကာေသးခင္က တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ခရီးသြားႏွင့္ ပို႔ေဆာင္ေရးဆိုင္ရာ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းတခုျဖစ္သည့္ Moe Ko San Travel and Tour Co.Ltd မွလည္း ၀င္ေငြရရွိေနသလို ထုတ္ကုန္သြင္းကုန္ လုပ္ငန္းမ်ားလည္း လုပ္ကိုင္ေန သည္။
တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားအတြင္းမွ သတင္းရင္းျမစ္မ်ားႏွင့္ ဧရာ၀တီမွ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခဲ့ေသာ ေမာ္ေတာ္ကား ေရာင္းခ်သည့္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ အဆိုအရ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ေဒသမွ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံရန္အတြက္ ေငြေၾကးရရွိႏိုင္ရန္ ၎တို႔ရရွိေသာ ပါမစ္အားလံုးနီးပါးကို ေရာင္းခ်ခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ရွမ္း ကဲ့သို႔ေသာ အျခားတိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ၎တို႔ တင္သြင္း ထားၿပီး ျဖစ္သည့္ လိုင္စင္မဲ့ကားမ်ားကို မွတ္ပံုတင္ႏိုင္ရန္ အတြက္ ပါမစ္မ်ားကို အသံုးခ်ခဲ့ၾကသည္ ဟု ဆိုသည္။
“ကားအေရာင္းကိုယ္စားလွယ္ေတြကေတာ့ ဇိမ္ခံကားပါမစ္ေတြ ၀ယ္ခြင့္ရလို႔ ေပ်ာ္တာေပါ့။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီကားေတြက အခြန္မေပးရေတာ့ သူတို႔ အတြက္ အမ်ားႀကီး ျမတ္တယ္ေလ။ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႔ေတြ အားလံုးနီးပါးက ကား ပါမစ္ေတြကို ေရာင္းၾကတယ္။ သူတို႔က စီးပြားေရးလုပ္ဖို႔ ပိုက္ဆံလိုခ်င္ၾကတယ္” ဟု ရွမ္းျပည္နယ္ရွိ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕တခုမွ သတင္းရင္းျမစ္က ဆိုသည္။
“ကားပါမစ္ေတြထဲမွာ Mercedes၊ BMW နဲ႕ က်ည္ဆံလံု Hummer ကားေတြလို ဇိမ္ခံကားေတြပါတယ္။ ဒီဇိမ္ခံကား ပါမစ္ ေတြေၾကာင့္ စီးပြားေရးသမားေတြ အႀကီးအက်ယ္ အျမတ္ထြက္ၾကတယ္” ဟု သူက ထပ္ေျပာသည္။
တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားသည္ အခြန္ကင္းလြတ္ခြင့္ႏွင့္ အခြန္ႏႈန္းထားကို ၆၀ရာခိုင္ႏႈန္းသို႔ေလွ်ာ့ခ်ေပးျခင္းမ်ား ရရွိခဲ့သည္။ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားအတြက္ တင္သြင္းသည့္ ကားမ်ားကို အခြန္ကင္းလြတ္သည့္ျပဳခဲ့ၿပီး ေခါင္း ေဆာင္ငယ္မ်ားအတြက္ တင္သြင္းသည့္ ကားမ်ားကို အခြန္ ၆၀ရာခိုင္ႏႈန္းသာ ေပးေဆာင္ခြင့္ေပးခဲ့သည္။ တင္သြင္းေသာ ကားမ်ားကို အဓိကအားျဖင့္ ထိုင္း ျမန္မာနယ္စပ္မွ တဆင့္ တင္သြင္းခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ဧရာ၀တီမွ ေတြ႔ဆံုခဲ့ေသာ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား ႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးညွိႏိႈင္းရန္အတြက္ အစိုးရက ဖြဲ႕စည္းေပးထားေသာ ျမန္မာၿငိမ္းခ်မ္းေရး စန္တာ (MPC )တို႔ ႏွစ္ဖက္လံုးက ကားပါမစ္မ်ားကို တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕မ်ား၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားအတြက္ ထုတ္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကသည္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားအတြက္ သူ၏ကိုယ္ပိုင္ေငြထဲမွပင္ က်ခံသံုးစြဲေနရသည္ဟု ၀န္ႀကီးဦးေအာင္မင္းက MPC ႐ံုးခန္းတြင္ စာနယ္ဇင္းမ်ားသို႔ စက္တင္ဘာလအတြင္းက ေျပာၾကားခဲ့သည္။
“က်ေနာ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို အရမ္းလိုခ်င္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ့္ အိမ္ေတြ၊ ကားေတြကို ေရာင္းခဲ့ၿပီးၿပီ။ တကယ္လို႔ ဘယ္ အိမ္ေတြ က်ေနာ္ေရာင္းခဲ့သလဲဆိုတာသိခ်င္ရင္ သြားၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ က်ေနာ္လိပ္စာေတြ ေပးလိုက္ပါမယ္” ဟု သူက ေျပာေၾကာင္း သတင္းမ်ားတြင္ေဖာ္ျပခဲ့ၾကသည္။
သို႔ေသာ္လည္း တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားက ကားပါမစ္ကို လက္ခံရန္ဆံုးျဖတ္လိုက္ျခင္း အတြက္ အျပစ္တင္ေ၀ဖန္ လိုက္ၾကသည္။ လိုင္စင္မ်ားေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႔မ်ားၾကားတြင္ ကြဲျပားမႈမ်ားေပၚေပါက္လာႏိုင္သည္ ဟုလည္း သူတို႔ ကေျပာသည္။
တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕မ်ားက မိမိတို႔ အဖြဲ႔မ်ား၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ျဖည့္ဆည္းႏိုင္ရန္အတြက္ လက္ေဆာင္ပါမစ္မ်ားကို ယူခဲ႔ရျခင္းျဖစ္သည္ ဟု ဆိုသည္။
ၾသဂုတ္လအတြင္းက ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုး ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္ တပ္ဦး (ABSDF) က အနာဂတ္တြင္ လုပ္ေဆာင္ရန္ ရွိသည္မ်ားအတြက္ ကားတင္သြင္းခြင့္ ပါမစ္မ်ားကို အသံုးျပဳသြားမည္ ျဖစ္သည္ဟုဆိုသည္။
“က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အနာဂတ္ႏိုင္ငံေရး အစီအစဥ္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ရံပံုေငြလိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစိုးရရဲ႕ ကမ္းလွမ္းမႈကို က်ေနာ္တို႔ လက္ခံခဲ့တာပါ” ဟု ABSDF အဖြဲ႔၏ ဒုတိယဥကၠဌ ဦးမ်ိဳး၀င္း က ဧရာ၀တီသို႔ေျပာ သည္။
“အဖြဲ႕၀င္ေတြ ဒါမွမဟုတ္ အဖြဲ႔အစည္း တခုလံုးရဲ႕ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိမႈအတြက္ က်ေနာ္တို႔ ယူခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ လက္ရွိ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို အေထာက္အကူျပဳမယ့္ ႏိုင္ငံေရး အစီအစဥ္ေတြကို ဒီရံပံုေငြေတြနဲ႔ အေကာင္အထည္ ေဖာ္သြားမွာပါ” ဟု သူကထပ္ေျပာသည္။
သို႔ေသာ္လည္း ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္သူအခ်ိဳ႕က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ကားေပးသည့္ အစီအစဥ္သည္ အစိုးရ၏ “အက်ိဳးလို၍ ေညာင္ေရေလာင္း” သည့္ နည္းဗ်ဴဟာသာျဖစ္သည္ဟု ေျပာၾကသည္။
“ဒါ လာဘ္ထိုးတာ သက္သက္ပါပဲ။ တျခားမျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး” ဟု ျမန္မာ ႏိုင္ငံႏွင့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕မ်ား အေၾကာင္း စာအုပ္အမ်ားအျပား ေရးသားထုတ္ေ၀ခဲ့ေသာ ျမန္မာ့အေရးကၽြမ္္းက်င္သူ ွဆြီဒင္ႏိုင္ငံသား ၀ါရင့္ စာနယ္ဇင္းသမားတဦး ျဖစ္သည့္ Bertil Lintner ကေျပာသည္။
“ေနာက္ၿပီး ဒါက ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လူမ်ိဳးစုျပႆနာေတြအတြက္လည္း ဘာမွလုပ္မေပးႏိုင္ပါဘူး။ ဒီလို လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ ကိစၥမ်ိဳး တိုင္းရင္းသားအုပ္စုေတြရဲ႕ ၿပိဳင္ဖက္ေခါင္းေဆာင္ေတြၾကားမွာ၊ ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ စိတ္ပ်က္၀မ္းနည္းသြားတဲ့ ေနာက္လိုက္ေတြၾကားမွာ အကြဲအၿပဲေတြ ေပၚေပါက္လာၿပီးေတာ့ အေျခအေနပိုဆိုးလာေစပါလိမ့္မယ္” ဟု သူက ထပ္ေျပာ သည္။
KNU ေခါင္းေဆာင္ တဦးကို ဧရာ၀တီမွ ေမးျမန္းၾကည့္သည့္အခါ အဆိုပါကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ မွတ္ခ်က္ေပးရန္ျငင္းဆိုခဲ့ သည္။ ကားပါမစ္မ်ား အတြက္ အဖြဲ႔၏ ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္ပိုင္းမွာ ကြဲျပားမႈမ်ားျဖစ္ခဲ့ရေၾကာင္း ေျပာသည္။
“ကားအေၾကာင္း က်ေနာ္မေျပာခ်င္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ခုတေလာမွာ ဒီကားပါမစ္ေတြေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ စကားေတြ မ်ားေနခဲ့ရတယ္” ဟု အဆိုပါ KNU ေခါင္းေဆာင္ကေျပာသည္။
KNU အဖြဲ႔ႏွင့္ နီးစပ္ေသာ ကရင္သတင္းရင္းျမစ္မ်ား၏ အဆိုအရ KNU အဖြဲ႔က ကားပါမစ္အားလံုးကို ေရာင္းခ်ၿပီး ရရွိသည့္ ေငြမ်ားကို Moe Ko San ကုမၸဏီတြင္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
ABSDF အဖြဲ႔ႏွင့္ နီးစပ္ေသာ သတင္းရင္းျမစ္မ်ားကလည္း ကားပါမစ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ABSDF ေခါင္းေဆာင္မ်ားၾကားတြင္ သေဘာထားကြဲလြဲမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့ရသည္ဟု ဆိုသည္။ အဖြဲ႕၏ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက အစိုးရ၏ လက္ေဆာင္ကို လက္ခံ လိုက္ျခင္းအတြက္ ABSDF ၏ အမာခံေထာက္ခံသူမ်ား စိတ္မသက္မသာျဖစ္ရသည့္အေၾကာင္း ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွ ABSDF ကို ေထာက္ခံသူ အခ်ိဳ႕ကေျပာၾကသည္။
ရွမ္းျပည္နယ္ရွိ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕တခုအတြင္းမွ အဆက္အသြယ္ေကာင္းသည့္ သတင္းရင္းျမစ္တခု၏ အဆိုအရ ရွမ္းျပည္နယ္တြင္းမွ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အခ်ိဳ႕သည္ ကားပါမစ္အစစ္မ်ား ရရွိၿပီး အခ်ိဳ႕ အဖြဲ႕ မ်ားရရွိသည့္ လိုင္စင္မ်ားက အတုျဖစ္ေနသည့္အတြက္ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕ငယ္မ်ားအတြင္းတြင္ ဇေ၀ဇ၀ါျဖင့္ နားလည္ရခက္ေနၾကေၾကာင္း ေျပာသည္။
“ကားအေရာင္း ကိုယ္စားလွယ္ေတြက က်ေနာ္တို႔ဆီျပန္လာၿပီး က်ေနာ္တို႔လိုင္စင္က အတုျဖစ္ေနတယ္လို႔ ေျပာလာ တာေတြ ရွိေနတယ္။ ဒီ စာရြက္စာတမ္းအတုေတြ ဘယ္က လာတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔လဲ မသိဘူး။ ပထမေတာ့ ကား အေရာင္းကိုယ္စားလွယ္ေတြက က်ေနာ္တို႔ကို ပါမစ္အတုေရာင္းတဲ့ အတြက္ တရားစြဲခ်င္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီကိစၥကို လူသိရွင္ၾကားျဖစ္ေအာင္ မလုပ္ဘဲထားတာက ပိုေကာင္းတယ္လို႕ သူတို႔ သိသြားၾကၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ အ႐ံႈးကို ကာမိေအာင္လို႔ က်ေနာ္တို႔သူတို႔ဆီက ၀ယ္ထားတဲ့ ကားေတြထဲက တခ်ိဳ႕ကို ျပန္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုၾကတယ္” ဟု အဆိုပါ သတင္းရင္းျမစ္ကေျပာသည္။
ပါမစ္အတုမ်ားကို ေကာင္းစြာျမင္ေတြ႔ဖူးသည့္ သတင္းရင္းျမစ္မ်ားက စာရြက္စာတမ္းမ်ားသည္ မိတၱဴကူးထားသည့္ အသြင္ရွိၿပီး လက္မွတ္အတုမ်ားထိုးထားသည္ဟု ဆိုသည္။
ျမန္မာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစင္တာ (MPC) မွ ဦးလွေမာင္ေရႊက ကားပါမစ္ေပးျခင္းသည္ လာဘ္ထိုးျခင္း သေဘာမ်ိဳး မဟုတ္ေၾကာင္း ျငင္းဆိုလိုက္သည္။ အစပထမတြင္ အမည္မေဖာ္ျပလိုေသာ ကရင္တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕အခ်ိဳ႕က ၎တို႔ ၏ လိုင္စင္မဲ့ကား မ်ားကို တရား၀င္သံုးစြဲခြင့္ရလိုေၾကာင္း အစိုးရကို ေျပာၾကားခဲ့သည့္အတြက္ စီစဥ္ေပးခဲ့ ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းမွ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ အေျမာက္အမ်ား၊ အထူးသျဖင့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားမွ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္မ်ား သည္ လိုင္ စင္မဲ့မ်ားျဖစ္ၾကၿပီး တ႐ုတ္ႏိုင္ငံႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံတို႔မွ တရားမ၀င္တင္သြင္းခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။
အစိုးရက ကရင္အဖြဲ႕၏ ေတာင္းဆိုခ်က္ကိုလိုက္ေလ်ာရန္ ကတိျပဳခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ အျခားေသာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕မ်ားကိုပါတိုးခ်ဲ႕ ကမ္းလွမ္းခဲ့ရာတြင္ မညီမွ်မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့ရသည္ဟု ဦးလွေမာင္ေရႊက ဆိုသည္။ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ငယ္မ်ားသည္ ပါမစ္အနည္းငယ္သာရရွိၿပီး အင္အားႀကီးသည့္ အဖြဲ႕မ်ားက အခ်ိဳးအဆ ပို၍ ႀကီးမားစြာ ရရွိသြားသည္ဟုလည္း သူကထပ္ေျပာသည္။
“က်ေနာ္နားလည္တာကေတာ့ ကားအေရအတြက္က အရမ္းနည္းတယ္။ ဥပမာ ရခိုင္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP) ဆိုရင္ သူတို႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြအတြက္ အေကာက္ခြန္လြတ္ကား ၅ စီးပဲရတယ္။ တခ်ိဳ႕ အဖြဲ႕ႀကီးေတြက်ေတာ့ ကားအစီးေရ ၂၀ ကေန ၂၅ စီး အထိရၾကတယ္။ က်ေနာ္သိသေလာက္ဆိုရင္ အေကာက္ခြန္လြတ္ကား ၂၇၀ ထက္မေက်ာ္ပါဘူး” ဟု ဦး လွေမာင္ေရႊက ဆုိသည္။
သို႔ေသာ္လည္း တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ားက ကားစီးေရ ၃၀၀၀ ခန္႔  တင္သြင္းရန္ စီစဥ္ခဲ့ေၾကာင္း ျမန္မာႏိုင္ငံ ရထားပို႔ေဆာင္ေရး ၀န္ႀကီးဌာန၏ အေစာပိုင္း အစီရင္ခံစာမ်ားအရ သိရသည္။ ကားအစီးေပါင္း ၃၀၀၀ ၏ ေစ်းကြက္တန္ဖိုး စုစုေပါင္းသည္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၁၀၀ မွ ၃၀၀ အတြင္းရွိမည္ဟု ယူဆရသည္။ အဆိုပါ ၃၀၀၀ အနက္မွ ၁၀၀၀ ခန္႔ကို တင္သြင္းခဲ့ၿပီး ျဖစ္ၿပီး က်န္ပါမစ္ ၂၀၀၀ ၏ အေနအထားက မေသမခ်ာျဖစ္ေနသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္မႈမ်ား စတင္ခဲ့သည့္ ၂၀၁၁ခုႏွစ္ ေႏွာင္းပိုင္းမွ စ၍ အစိုးရက ေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံေပးထားသည့္ ျမန္မာၿငိမ္းခ်မ္းေရး စင္တာ (MPC) သို႔ ရံပုံေငြမ်ား ၀င္ေရာက္လာခဲ့သည္။ MPC သည္ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ အတြက္ ဗဟိုအစိုးရကို ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ ဆန္႔က်င္တိုက္ခိုက္ခဲ့သည့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး အားထုတ္မႈမ်ားကို ေငြေၾကးေထာက္ပံ့လိုသည့္ ႏိုင္ငံတကာ အလွဴရွင္မ်ား အတြက္ ဆက္သြယ္ရန္ ေနရာတခု အျဖစ္ရပ္တည္ေနသည့္ အသြင္ရွိေနသည္။
ေနာ္ေ၀ႏွင့္ ဥေရာပသမဂၢအပါ အ၀င္ ႏိုင္ငံတကာ အလွဴရွင္မ်ားက Peace Donor Support Group မွ တဆင့္ ထိေရာက္ သည့္ ေငြေၾကးပံ့ပိုးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေပးခဲ့သည္။
ႏို၀င္ဘာလအေစာပိုင္းက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ရွိ MPC ႐ံုးတြင္ က်င္းပခဲ့ေသာ အခန္းအနားတခုတြင္ ဥေရာပေကာ္မရွင္ ဥကၠဌ Jose Manuel Barroso က ယခုႏွစ္ကုန္အထိ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၄၀ အထိ ေထာက္ပံ့ေပးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အစီအစဥ္မ်ားအတြက္ ေငြေၾကးေထာက္ပံ့မႈ ေျမာက္မ်ားစြာရွိေနေသာ္လည္း အဆိုပါေငြမ်ားကို မည္သို႔သံုးစြဲ ေနသည့္ဆိုျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အခ်က္အလက္မ်ားက သိရွိရန္ ခက္ခဲေနဆဲျဖစ္သည္။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးညိႈႏိႈင္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနသည့္ၾကားတြင္ ကားပါမစ္ အေပးအယူကိစၥမ်ား ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားလာေနျခင္းက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းစဥ္မ်ား၏ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေမးခြန္းမ်ားျဖစ္လာေစခဲ့သည္။
“ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ စီးပြားေရးကို ပြင့္လင္းျမင္သာမႈရွိစြာဘယ္လို လုပ္ေဆာင္ရမယ္ဆိုတာနဲ႔ ဒါဟာ တိုင္းျပည္တံခါး ဖြင့္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ လက္၀ါးႀကီးအုပ္ရတာကို သာယာေနတဲ့ ကုမၸဏီေတြ၊ အဖြဲ႔အစည္းေတြ ေလ့လာရမယ့္ ျဖစ္စဥ္တခုဆိုတာကို သေလာေပါက္နားလည္ျခင္း မရွိၾကဘူး။ နားလည္ခဲ့တဲ့ အစဥ္အလာလဲ မရွိခဲ့ဘူးလို႔ က်ေနာ္ထင္တယ္” ဟု ႏိုင္ငံတကာ အႀကံေပးကုမၸဏီတခုတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ ျမန္မာ့အေရး ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာသူတဦးက ေျပာသည္။
ျပည္ေထာင္စု တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ ၏ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ႏိုင္ဟံသာက ကားပါမစ္မ်ား လက္ခံရယူျခင္းကို ကန္႔ကြက္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္းေျပာသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးညွိႏိႈင္းမႈမ်ားတြင္ မိမိ၏ ရပ္တည္ခ်က္အေပၚ၌ အစိုးရ၏ လက္ေဆာင္မ်ားက သက္ေရာက္မႈ မရွိေစရန္ သတိေပးလိုက္သည္။
“ေငြေၾကး အခက္အခဲ ကိုယ္စီ ရွိေနၾကတာေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕ေတြအေနနဲ႔ ကားပါမစ္ကို လက္ခံ သင့္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အလုပ္မွာ ရံပံုေငြက အေရးႀကီးပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကို ကမ္းလွမ္းလာတဲ့ အခြင့္အေရးကိူ ရယူ သင့္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ယံုၾကည္မႈေတြ၊ တာ၀န္ေတြကိုေတာ့ အ၀ယ္မခံသင့္ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔အားလံုးဟာ ႏံုအ မိုက္မဲသူေတြ မျဖစ္သင့္ပါဘူး” ဟု ႏိုင္ဟံသာကဆိုသည္။ သူ၏ မိခင္အဖြဲ႕အစည္းျဖစ္ေသာ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ (NMSP) သည္လည္း ကားပါမစ္မ်ားကို လက္ခံခဲ့သည္ဟု သူကထပ္ေျပာသည္။
ကရင္အမ်ိဳးသား အစည္းအ႐ံုး (KNU) ၏ ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္ တေယာက္ ျဖစ္ေသာ ဖဒုိ မန္းၿငိမ္းေမာင္ ကလည္း တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားက ကားတင္သြင္းခြင့္ ပါမစ္မ်ားလက္ခံရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျခင္းအေပၚ ကာကြယ္ေျပာ ၾကားခဲ့သည္။
“ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ကားပါမစ္နဲ႔ လဲလွယ္တယ္လို႕ က်ေနာ္တို႔ကို ေ၀ဖန္ေနၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီမွတ္ခ်က္ေတြက က်ေနာ္ တို႔ ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သေဘာတူညီခ်က္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး နားလည္မႈလြဲမွားစရာေတြ ဖန္တီးဖို႔ ေျပာေန  ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ KNU က ပါမစ္ေတြကို လက္ခံခဲ့တယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႕အစည္းရပ္တည္ေနႏိုင္ဖို႔ အတြက္ က်ေနာ္တို႔မွာ အခက္အခဲေတြရွိေနလို႔ပါ” ဟု သူကဆိုသည္။
(ဇာနည္မာန္ ပါဝင္ ေရးသား သတင္းပို႕သည္)

အန္တီ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ .. သို႔ …

အန္တီေရ ၊ မၾကာခင္မွာ ၾသစေၾတးလ်ကိုေရာက္လာခဲ့မယ့္အျပင္ က်ေနာ္ေနထိုင္တဲ့ မဲလ္ဘုန္းၿမိဳ႕အထိ

ေတာင္ ေရာက္လာမယ္ဆိုလို႔ ဝမ္းသာရသလို ၊ ေျပာခ်င္တာေလးေတြလည္း အနည္းအက်ဥ္းရွိတာေၾကာင့္

လူမသိသူမသိ အညတရက်ေနာ္ကေန စာေလးတစ္ေစာင္ ေရးလိုက္ပါတယ္ ။ ဖတ္မိေသာ္ရွိ မဖတ္မိေသာ္

ရွိ ၊ တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ေယာက္ေယာက္ကေတာ့ အန္တီ့နားေပါက္ေအာင္ ေျပာျပမယ္လို႔ ယံုၾကည္မိတယ္ေလ။

အဦးဆံုးအေနနဲ႔ အန္တီ့ကို ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ေလးစားပါတယ္ဆိုတာေတာ့ စကားဦးေလး သန္းထားခ်င္ပါ

တယ္ ။ အန္တီျဖတ္သန္းလာခဲ့ရတာေတြဟာ ကိုယ္ပိုင္ေရြးခ်ယ္မႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ၊ ျမန္မာျပည္သူျပည္

သား အမ်ားစုအတြက္ေတာ့ မီးရႉးတန္ေဆာင္ႀကီးလို တစ္ခုတည္းေသာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အေနနဲ႔ လမ္းျပႏိုင္ခဲ့

တာဟာ ျငင္းလို႔မရတဲ့ သမိုင္းမွတ္တမ္းပါ ။ အန္တီ့ေဖေဖဟာလည္း ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရးရဖို႔ရာ ဦး

ေဆာင္ခဲ့သူတစ္ဦးအေနနဲ႔ အမွန္တကယ္ ေလးစားအားက်စရာ ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ ယံုမွားသံသယ ရွိစရာမလို

ေလာက္ေအာင္ပါပဲ ။

သို႔ေသာ္ သို႔ေသာ္ေပါ့ အန္တီရယ္ ၊ ဆက္ေျပာမွာေတြကေတာ့ က်ေနာ့္တစ္ေယာက္ထဲရဲ့ ၊ အတိုင္းတာတစ္

ခုေသာ သိမွီတာေလးေတြနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္အျမင္ေတြျဖစ္ၿပီး တိက်မႈနဲ႔ အမ်ားႀကိဳက္မႈ မႀကိဳက္မႈဖက္မွာေတာ့

အားနည္းခ်က္ေတြ ရွိေကာင္းရွိပါလိမ့္မယ္ ။ လြန္တာရွိရင္လည္း ဝႏာၱမိပါလို႔ စကားပလႅင္ခံခ်င္ပါတယ္ ။

က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ပထမဆံုး ဆက္စပ္ေျပာခ်င္တဲ့အပိုင္းကေတာ့ အန္တီ့ေဖေဖ ဦးေဆာင္ထူေထာင္ခဲ့တဲ့ “ျမန္

မာ့တပ္မေတာ္”အမည္ခံ “စစ္တပ္”နဲ႔ပတ္သက္လို႔ပါ ။ (ခ်စ္လို႔မုန္းလို႔မဟုတ္ပဲ ၊ ဘယ္လိုကြဲျပားတဲ့ နာမည္

မ်ိဳးေတြေပးေပး စစ္တပ္ဟာ စစ္တပ္သာျဖစ္လို႔ ၊ ‘စစ္တပ္’ရယ္လို႔ တမင္သံုးႏႈန္းလိုက္တာပါ) ။

စစ္တပ္ရဲ့ သဘာဝကေတာ့ စစ္တိုက္မွာပါပဲ ၊ ဒါကို ျငင္းစရာရယ္လို႔ေတာ့ မျမင္မိပါဘူး ။

ဒီကမွတစ္ဆင့္ ႏိုင္ငံကာကြယ္ဖို႔ ၊ ျပည္သူေတြအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းၿပီး လံုျခံဳစိတ္ခ်ရတဲ့ဘဝေတြ ရရွိၾကေစဖို႔အ

တြက္ လိုအပ္ခ်က္အရ ျဖစ္တည္ရွိေနရတာဟာလည္း ၿမိဳ႕ျပလူ႕ေဘာင္ စတင္ခဲ့စဥ္ကတည္းကပဲမို႔ လက္ခံရ

မွာပါပဲ ။

သို႔ေသာ္ ႏိုင္ငံကို ျပင္ပရန္ေတြကေန ကာကြယ္ေပးေနတာ မဟုတ္ေတာ့ပဲ ၊ ရာစုႏွစ္တစ္ဝက္ေက်ာ္ၾကာ

အရပ္ဖက္အာဏာကိုပါ လက္ဝါးႀကီးအုပ္ခဲ့ၿပီး ၊ တိုင္းျပည္ခၽြတ္ျခံဳက်ေအာင္ အေသခ်ာ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ရံုသာ

မကပဲ လူနည္းစုအုပ္စုေတြရဲ့ အသိ ၊ စီးပြား ၊ ယဥ္ေက်းမႈ ၊ ဓေလ့နဲ႔ ကိုးကြယ္ရာေတြကိုပါ တိမ္ေကာကြယ္

ေပ်ာက္ေအာင္ ဦးေဆာင္လုပ္ခဲ့တာေတြြကို အျပစ္ရယ္လို႔သာ သတ္မွတ္မယ္ဆိုရင္ ၊ ဆပ္လို႔မကုန္ႏိုင္တဲ့

အေႂကြးမ်ားေတြလိုေတာင္ ျဖစ္ေနေလာက္မယ္ ထင္ပါတယ္ ။

တစ္လက္စထဲ ခုေနခါမွာ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ အေနထားေတြကိုလည္း အန္တီ့အေနနဲ႔ မသိပဲမေန

ဘူးလို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္ ။ “လက္ခုပ္ဆိုတာ ႏွစ္ဖက္တီးမွျမည္တာ”လို႔ အေျဖမေစာခင္ ၊ လက္ခုပ္တစ္ဖက္

က က်န္တစ္ဖက္ကို တစ္ဖက္သတ္သြားတီးရင္လည္း ျမည္တာပါပဲဆိုတာကို လက္ေတြ႕က်က် ေျပာျပထား

ခ်င္ပါတယ္ အန္တီ ။ ဆက္ၿပီး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဘယ္သူ႕မ်က္ႏွာမွမေထာက္ပဲေျပာရရင္ ၊ ခုေနခါမွာ တိုင္း

ရင္းသားတပ္ဖြဲ႕ေတြဟာ အရႉံးဖက္ကပါ ။ မႏိုင္ႏိုင္တဲ့စစ္ပြဲကို တိုက္ေနၾကတာလို႔ ျမင္မိပါတယ္ ။ ဒီပဋိပကၡ

ေတြရဲ့ ျဖစ္လာရျခင္းအေၾကာင္းရင္းခံေတြကေတာ့ ၾကည့္တဲ့ဖက္မူတည္ၿပီး မွားတယ္မွန္တယ္ေျပာတာမ်ိဳး

က တစ္က႑ပါ ။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ေစာဒက မတက္လိုပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြကို ရပ္တန္းကရပ္ဖို႔နဲ႔ ရပ္

ႏိုင္ေအာင္လည္း အေပးအယူ ညွိႏိႈင္းမႈေတြ လုပ္သင့္ၿပီဆိုတာကိုေတာ့ အျငင္းပြားစရာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ယံု

ၾကည္ပါတယ္ ။

ေယဘုယ်ၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ၊ က်ေနာ္တို႔တေတြဟာ ၂၁ ရာစုထဲ ေရာက္ေနခဲ့ၾကပါၿပီ ။ ယဥ္ေက်းၿပီး

တိုးတက္တဲ့ကာလထဲ ေရာက္လာၾကၿပီလို႔ ထင္ျမင္ယူဆရတဲ့ေခတ္ကိုလည္း ေရာက္ေနပါၿပီ ။ ကြဲျပားမႈ ၊

မညီမွ်မႈ ၊ ေနာက္က်က်န္မႈစသည္ျဖင့္ လက္ေတြ႕ဘဝေတြမွာ တစ္ညီတစ္တန္းထဲ ေရာက္မလာၾကေသးေပ

မယ့္ ၊ “အထင္”ဆိုတဲ့ စိတ္အျမင္ေတြကေတာ့ ေရွ႕ကို ေရာက္ေနခဲ့ၾကပါၿပီ ။ ဒီဟန္ခ်က္မညီတဲ့ အေနထား

မွာ မွားယြင္းေနတယ္လို႔ ေခၚေဝၚလို႔ရႏိုင္ေလာက္တဲ့အျဖစ္ေတြဟာ ၊ ျမန္မာျပည္ အနားကြပ္ေဒသေတြမွာ

စိတ္ေျခာက္ျခားစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေပါမ်ားႂကြယ္ဝေနတယ္ဆိုတာကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ အန္တီ ။

မေဝးလွတဲ့အတိတ္ဖက္ ျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္ရင္ ၊ ျမန္မာျပည္ကို အန္တီျပန္ေရာက္လာၿပီး အာဏာရွင္ေတြ

ကိုတြန္းလွန္တဲ့ ဦးေဆာင္ျပယုဂ္တစ္ခုအျဖစ္ ရပ္တည္ေပးခဲ့တာကို ဝမ္းသာပါတယ္ ။ ကံၾကမၼာဖန္တယ္ဆို

ဆို တစ္ေခတ္တစ္ေယာက္ထြန္းတတ္တဲ့ လူစားမ်ိဳးထဲ အန္တီပါတယ္လို႔လည္း လက္ခံပါတယ္ ။ အဲသည္

တုန္းက အန္တီ့ကို ကရင္ဝတ္စံုေလးနဲ႔ျမင္ရေတာ့ ကရင္တိုင္းရင္းသားတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ၾကည့္ၿပီး ၾကည္

ႏူးခဲ့မိပါတယ္ ၊ အားလည္းကိုးခဲ့မိပါတယ္ ၊ ေမွ်ာ္လည္းေမွ်ာ္လင့္ခဲ့မိပါတယ္ ။ ဒါ့ျပင္ အန္တီ့ရဲ့ ကခ်င္ဝတ္စံု

ေလးနဲ႔ ရိုက္ထားခဲ့တဲ့ပံုကိုလည္း မွတ္မွတ္ရရပါပဲ ။ ဒါတင္မကပါဘူး ၊ အန္တီ့ေမေမဟာ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚက

ရင္စကားကို ေျပာႏိုင္တယ္လို႔သိရၿပီး ၊ သူနာမက်န္းျဖစ္ခ်ိန္မွာ သြားေရာက္လည္ပတ္ အားေပးေနခဲ့တဲ့ ဓမၼ

ဆရာႏွစ္ဦးကိုလည္း ပုဂၢိဳလ္ခ်င္း သိခဲ့ဖူးတာေၾကာင့္ ၊ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ လူနည္းစုေတြအေပၚ အန္တီ့ရဲ့

သေဘာထားဟာ စာနာမႈေတြနဲ႔ ေႏြးေထြးႏူးည့ံလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္တႀကီး ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္ ။

ဒါေပမယ့္ေပါ့ အန္တီရယ္ ၊ အန္တီ့အေနနဲ႔ တပ္မေတာ္သားေတြကို ေရွ႕တန္းအထိသြားၿပီး အားေပးစကား

ေျပာေပးခ်င္ပါတယ္လို႔ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ကမ္းလွမ္းခဲ့တယ္လို႔ သိရတဲ့အခါမွာေတာ့ ၊ တိုင္းရင္းသား

ေတြအတြက္ အိပ္မက္လွလွေလးတစ္ခု အက်ည္းတန္စျပဳလာသလိုပါပဲ ။ ျဖစ္ပံုက အန္တီအားသြားေပးမယ့္

ေနရာနဲ႔အခ်ိန္က ကရင္ျပည္နယ္ ေရွ႕တန္းေဒသမွာ စစ္ဆင္ေနခ်ိန္ ျဖစ္ေနတာကိုး ။ က်ေနာ္ဟာ KNU လို

အဖြဲ႕အစည္းနဲ႔ ဘာမွမသက္ဆိုင္ေပမယ့္ ၊ ကရင္အမ်ိဳးသားေတြအေပၚ ထားရွိတဲ့အန္တီ့ရဲ့ သေဘာထားေတြ

ကို စိတ္ထဲနည္းနည္းထင့္သြားခဲ့မိတယ္ ။ အဲဒီတုန္းက အသက္ ၁၂ ႏွစ္အရြယ္ အမႊာညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္

ဦးေဆာင္တဲ့ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ငယ္တစ္ဖြဲ႕ ေပၚေပါက္လာခဲ့ရေလာက္ေအာင္ကိုပဲ ၊ ကရင္ျပည္သူေတြ ခါး

စည္းခံစားခဲ့ရတဲ့ ဒုကၡေတြရွိခဲ့တယ္ဆိုတာ အန္တီ့ကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ ။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္တဲ့ အခါက်ျပန္ေတာ့ ၊ နယ္ေျမခံ တိုင္းရင္းသားပါတီေတြနဲ႔ ညွိႏိႈင္းမႈေတြ မ

ေတြ႕မိပဲ ၊ NLD ကေန ေနရာတိုင္းဝင္ၿပိဳင္ခဲ့ၿပီး ၊ မတတ္သာလို႔သာ ရႉံးသြားတဲ့ေနရာေတြ ရွိခဲ့တာကို ျမင္ရတဲ့

အခါ ၊ NLD ရဲ့ လက္ဝါးႀကီးအုပ္မယ့္ အလားအလာေတြကို ျမင္ေနရသလားလို႔လည္း အေတြးေတြဝင္လာမိ

ခဲ့ပါတယ္ ။

မၾကာခင္ကျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကခ်င္စစ္ပြဲမွာေတာ့ အန္တီရဲ့ ႏႈတ္ဆိတ္ေနခဲ့မႈက အန္တီ့သေဘာထားကို ေနာက္ဆံုး

ပိတ္အတည္ျပဳခ်က္ ေပးလိုက္သလိုပါပဲ ။ အဲဒါကေတာ့ “အန္တီဟာ က်ေနာ္တို႔တိုင္းရင္းသားေတြအတြက္

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခု မဟုတ္ဘူး” ဆိုတာပါပဲ ။ လက္ခံဖို႔ရာ ခါးသက္တဲ့ အရာတစ္ခုလို ျဖစ္ေနေပမယ့္ ၊ ေသ

ခ်ာသေလာက္ ရွိေနၿပီမို႔ စိတ္တံုးတံုးခ်ရေတာ့မလို ျဖစ္ေနပါတယ္ ။

အန္တီ့ကို က်ေနာ္သိတာေလး တစ္ခုႏွစ္ခုေလာက္ ေဝမွ်ခ်င္ပါတယ္ ။

ကခ်င္ေတြအေနနဲ႔ ဘယ္လိုဒုကၡသုကၡေတြ ခါးစည္းခံခဲ့ရသလဲဆိုတာ မွတ္မွတ္ရရေလးတစ္ခုပါ ။

လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ဝန္းက်င္က စစ္တပ္ထဲက တပ္ၾကပ္တစ္ေယာက္ကေန သူတို႔ဟာ ေတာထဲ

မွာ ကခ်င္အမ်ိဳးသမီးေတြကိုေတြ႕တိုင္း မုဒိမ္းက်င့္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္ ၊ ေအာင္ျမင္မႈေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိ

ခဲ့တယ္ဆိုတာ ဂုဏ္ယူဝင့္ႂကြားစြာနဲ႔ ေျပာျပခဲ့တာကို ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကားဖူး မွတ္သားခဲ့ရပါတယ္ ။ ဒီဖက္

ေနာက္ထပ္ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္မွာ ဘာေတြဘယ္လိုဘယ္ေလာက္ေတာင္ ထပ္ျဖစ္ခဲ့သလဲဆိုတာကေတာ့

ဘုရားသိၾကားပဲ သိႏိုင္ပါလိမ့္မယ္ အန္တီ ။ ဘာသာေရး အေဆာက္ဦေတြ အပါအဝင္ ေထာင္နဲ႔ခ်ီတဲ့ရြာေတြ

ေရြ႕ေျပာင္း ၊ ဖ်က္ဆီး ၊ မီးရိႉ႕ခံခဲ့ရတာေတြနဲ႔ အဓိပၸါယ္မဲ့ အလဟႆ ဆံုးရႉံးခဲ့ရတဲ့ အသက္ေတြကိုေတာ့

အန္တီ့အေနနဲ႔ မျမင္ရင္ေတာင္မွ ၾကားဖူးနားဝေလာက္ေတာ့ ရွိလိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ယူဆပါတယ္ ။ အင္

မတန္ အက်ည္းတန္တာေတြမို႔ အေသးစိတ္ေတာ့ မေျပာေတာ့ပါဘူး အန္တီ ။

က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ဇာတ္နာေအာင္ ေျပာေနတယ္လို႔ ယူဆခ်င္ရင္ ယူဆႏိုင္ပါတယ္ ။

ဘယ္လိုေျပာေျပာ အန္တီေရာ က်ေနာ္ပါ ၿပီးခဲ့တာ ဆံုးရႉံးခဲ့တာေတြကို ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ။ အစား

ထိုးေပးလို႔ မရႏိုင္သလို ၊ ႏွစ္သိမ့္ေပးဖို႔ရာလည္း အင္မတန္မွခက္ခဲလိမ့္မယ္ဆိုတာ လက္ခံမယ္လို႔ ယူဆပါ

တယ္ ။ ဒါေတြကို က်ေနာ့္အေနနဲ႔လူ႕အခြင့္ေရးဆိုတာႀကီးနဲ႔ မကိုင္ေပါက္ခ်င္သလို ၊ အန္တီ့အေနနဲ႔လည္း တ

ရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးဆိုတာတစ္ခုထဲအေပၚ ပံုခ်လို႔မရဘူးဆိုတာ လက္ခံႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္ ။

လိုရင္းအေနနဲ႔ က်ေနာ္တို႔တေတြ တကယ္လိုခ်င္ လိုအပ္ေနတာဟာ ေအးခ်မ္းလံုျခံဳၿပီး လူသားတစ္ဦးစီအေန

နဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိရပ္တည္ႏိုင္မယ့္ ၊ အျခားသူေတြနဲ႔ တူညီတဲ့ အခြင့္အလမ္းကိုယ္စီရွိမယ့္ ၊ ေနာက္က်ေနတာ

ေတြရွိရင္လည္း လက္တြဲေခၚၿပီး တစ္ေျပးညီ ရင္ေပါင္တန္း ေလွ်ာက္လွမ္းၾကမယ့္ လူ႕အသိုင္းဝိုင္းတစ္ခုကို

တည္ေဆာက္ရရွိ ေနထိုင္ႏိုင္ၾကဖို႔ပါပဲ ။ သို႔ေသာ္ ေမွ်ာ္လင့္အားထားလို႔ရႏိုင္မယ့္ အန္တီ့လိုပုဂၢိဳလ္ဆီက

ေတာင္ ေမွ်ာ္လင့္ဖို႔မလြယ္တဲ့ က်ေနာ္တို႔လို တိုင္းရင္းသားနဲ႔ လူနည္းစုေတြအေနနဲ႔ကေတာ့ ေရႊျပည္ေတာ္

ေမွ်ာ္တိုင္းေဝးပါ အန္တီ ။

ဒီစာဟာ အန္တီမေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ စာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ။ တစ္ဖက္မွာလည္း အန္တီ့ကို ခ်စ္

ခင္ေလးစား အားထားေနသူေတြအတြက္လည္း မ်က္ေစ့ထဲဝင္လာတဲ့ ဆူးတစ္စင္း သဲတစ္မႈန္လို ျဖစ္ေနႏိုင္

ပါတယ္ ။ ဘယ္လိုျဖစ္ေစ စာနာနားလည္မႈ ေပးႏိုင္တဲ့ဘက္ေတြမွာ အားနည္းေနေသးတဲ့ လူမႈအသိုင္းဝိုင္း

ေတြဆီကေန က်ေနာ့္အေနနဲ႔ သိပ္မ်ားမ်ားစားစားေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္မထားပါဘူး ။

                                                                                                                       

က်ေနာ္ရဲ့စာဟာ လူအမ်ား အာရံုစိုက္လာတာကိုလိုခ်င္လို႔ ေရးတာမဟုတ္ပါဘူး ။ ေရြးခ်ယ္မႈေၾကာင့္မဟုတ္

ပဲ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြ လာျဖစ္ေနၾကရၿပီး ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာနာမႈ နည္းပါးစြာ ခံယူရရွိေနရတဲ့ တိုင္းရင္း

သူတိုင္းရင္းသားနဲ႔ လူနည္းစုေတြကို ကိုယ္စားျပဳတယ္လို႔လည္း တစ္ထစ္ခ် မေျပာခ်င္ပါဘူး ။ သို႔ေသာ္ သင့္

တင့္တဲ့အခ်ိန္နဲ႔ ေရးသင့္တဲ့ အေနထားတစ္ခုကို ေရာက္လာေနခဲ့ၿပီလို႔ယံုၾကည္ၿပီး ၊ တိုင္းရင္းသားတစ္

ေယာက္အေနနဲ႔ ကိုယ့္အျမင္ကို အသိေပးသင့္တယ္ယူဆမိတာေၾကာင့္ ဒီစာေရးလိုက္ရျခင္းသာ ျဖစ္ပါ

တယ္ ။

မတရားနယ္ခ်ဲ႕ၿပီး ဂုတ္ေသြးစုပ္ခဲ့တယ္လို႔ဆိုသူေတြ အုပ္ခ်ဳပ္စဥ္ကေတာင္ အေနထိုင္လြတ္လပ္ၿပီး တိုးတက္

မႈနဲ႔ အခြင့္အလမ္းေတြ ပြင့္ေနခဲ့ရာက ၊ တစ္ေျမထဲေန တစ္ေရထဲေသာက္တဲ့ ညီအစ္ကိုဆိုသူေတြလက္ထဲ

ျပန္ေရာက္ကာမွ ဂုတ္ေသြးစုပ္ရံုတင္မကပဲ ဂုတ္ပါအခ်ိဳးခံေနၾကရၿပီး အဓိပၸါယ္မရွိတဲ့ လြတ္လပ္ေရးဆိုတာ

ႀကီးနဲ႔ ၾကံဳေတြ႕ေနၾကရတယ္ ဆိုတာကို ၊ အန္တီနဲ႔ ျပည္မက အျခားေသာႏိုင္ငံေရးသမားေတြဆီ သတင္းစ

ကား ပါးလိုက္ႏိုင္တယ္ဆိုရင္ပဲ က်ေနာ့္ရဲ့ ဦးတည္ရည္ရြယ္ခ်က္ ပထမတစ္ဆင့္ ျပည့္ေျမာက္ပါၿပီ ။

အန္တီ မဲလ္ဘုန္းၿမိဳ႕ကိုေရာက္လာခဲ့ရင္ ဝမ္းသာၾကမယ့္သူေတြ ၊ ႀကိဳဆိုၾကမယ့္သူေတြက ဒုနဲ႔ေဒးပါ ။

ဧည့္ဝတ္ေက်ၾကမွာလည္း ပူစရာမလိုေလာက္ပါဘူး ။ မထူးျခားေသာ္လည္း သဲတစ္ပြင့္စာအေနနဲ႔ ဗမာလူ

မ်ိဳးျဖစ္တဲ့အျပင္ စစ္တပ္မိသားစုဝင္ေဟာင္းျဖစ္တဲ့ က်ေနာ့္အမ်ိဳးသမီးလည္း အန္တီလာတဲ့ပြဲကို လာအား

ေပးမွာပါ ။ လူမ်ိဳး ဘာသာ ဘယ္လိုကြဲျပားမႈမ်ိဳးကိုမွ မခြဲျခားပဲ ၊ လက္လွမ္းမီသမွ် တစ္ဖက္တစ္လမ္း ကူညီ

ဖို႔ ပိုင္းျဖတ္ထားတဲ့ ၊ (အမ်ိဳးသားေရးဝါဒီမဟုတ္ပဲ လူသားဝါဒီတစ္ဦးသာျဖစ္တဲ့) က်ေနာ့္အေနနဲ႔ကေတာ့

အန္တီလာတဲ့ေန႔မွာ လိုအပ္မႈအရ အိမ္မႈကိစၥေတြ ထိန္းသိမ္းရင္း အေဝးကေနပဲ ႏႈတ္ခြန္းဆက္လိုက္ပါရေစ

အန္တီ ။

ေအာ့ဆြန္႔လားဆိုင္(ဒ္) ၊ က်န္းမာပါေစ အန္တီေရ ။

မန္းကိုကို

၀၆ ၊ ၁၁ ၊ ၂၀၁၃
မန္းကိုကိုဘေလာ့ဘ္မွ  ကူးယူေဖာ္ျပထားသည္။